xoxo

“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
7/10
·196 syf.·
2026 10. kitabı
Yazarın okuduğum ilk kitabı. Normalde bir şeyler okurken izlerken mutlaka bir iki karaktere gıcık olur öyle devam ederim ama ilk defa bir kitapta bu kadar büyük bir insan grubuna sinir oldum. Ben de şaşkınım. Kitabın ilk sayfalarından başlayarak bu adalıları ne yazık ki hiç sevemedim. Sadece 1 numaranın tanıdığı olma sıfatıyla cennet gibi bir adaya çöreklenen insanlar, dışarıdaki olaylara bakıp oh oh iyi ki biz buradayız bizim başımıza bir iş gelmiyor demeyi kendilerine hak görüyorlar. Sen oraya bir emek göstererek gelmedin ki, nereden geliyor bu rahatlık? Seni diğer yerlerde zorluk çeken insanlardan ayıran tek şey 1 numarayı tanıyor olman mı? Vay be, hayatlara bak… Bu insanlar insana merhamet etmiyor ki martıya, tilkiye merhamet etsin. Üzgünüm, başlarına gelenler için kendilerinden başka kimseyi suçlamamalılar… —Spoiler— Genel olarak yaşananlara ses çıkarma çıkarmama durumu üzerinden konuşulmuş ama bence adalılarda bundan ziyade kocaman bir değerler sorunu var. Başkan ve adamları bakkalın garip oğlunu darp ettiklerinde asla sesleri çıkmadı. Sessiz dilsiz bir çocuk. Bakkalı kendi adalarından bile görmüyorlar ki gariban çocuğu önemsesinler. Peki, başkanın torunu martı saldırısına uğrayınca ne oldu? Bir insan bir çocuğa zarar verince geçiştiren ada halkı, doğasında yaşamaya çalışan martılara savaş açtı. Bu kitap sessiz kalma- sesini duyurma çatışması kitabı değil bence bu yüzden. Çünkü doğru yerde dursalardı zaten birlik olacaktı, hepsinin sesinin çıkmasına da gerek olmayacaktı. Sadece iyilik güçlü olacaktı. Ama durdukları yer tamamen yanlıştı, bu da kendi seçimleriydi…
Son AdaZülfü Livaneli · Doğan Kitap · 201362,1bin okunma

xoxo

, bir kitabı okumaya başladı
William Shakespeare
8/10 · 75,7bin okunma