Ulaş Can
@ulascan
Benim cennetim anlaşıldığım yerdir...
Hayatı boyunca yediği kazıkların %98'ini tanıdığı insanlardan yemiş:
Hala, "Tanımadığım insanlara güvenmem" diyor.
Bir de böyleleri var yani...
Neyse ki ben onlardan değilim.
Yaşasın tanımadıklar!
Reklam
Öyle bir dünyaya gelmişiz ki... Kaç yaşında olursak olalım, ölme ihtimali de kötü; kaç yaşında olursak olalım, hiç ölmeme fikri de.
Her bir fotoğrafına bir şiir yazabilirim.
Yakın çekim olanlarına birkaç şiir.
Şiir kitabı olur, fotoğraf albümün.
Elimden tutsan, şair olurum.
Güzel bakmak, her şeye ve herkese.
İyi konuşmak, her şeyle ve herkesle.
Yaprak döksün, dökmesin;
Temiz su vermek bahçedeki ağaçlara.
İster kafes ahalisinden olsun, ister göçmen;
Faydalı yemler ikram etmek kuşlara.
Beğen ya da beğenme,
Bütün kitapları turuncu kaplara sarmak.
Hoşuna gitsin ya da gitmesin,
Bütün evleri pembelere boyamak.
Nereye çıkarsa çıksın,
Yolda dosdoğru yürümek mesela.
Nereye giderse gitsin,
Candan bir tebessümle el sallamak yolculara.
Sevse de, sevmese de;
Bütün sevgilileri teşekkürle anmak.
Hayırlı da olsa, hayırsız da;
Bütün evlatları aynı ölçüde sevmek.
Arkadaşa bir selamı,
Dostlarla iki kelamı çok görmemek.
Bir merhem armağan etmek canımızı yakanlara,
Düşman saydıklarımıza ikide bir kara çalmamak.
Dar zamanlara sıkıştırmamak anmaları,
Ezberlere bulaştırmamak tebrikleri, kutlamaları.
Pas içinde, yorgun, boynu bükük bir çivi gibi duvar diplerine atılan...
Senin yanında bu ben değil;
Senin yanın anlaşılmak,
Senin yanın cennetim.
Toz içinde, köhne, bir gazete yaprağı gibi viran evlerde unutulan...
Senin yanında bu ben değil;
Senin yanın anlaşılmak,
Senin yanın cennetim.
Kül içinde, bitik, soluksuz bir izmarit gibi olduğu yere bırakılan...
Senin yanında bu ben değil;
Senin yanın anlaşılmak,
Senin yanın cennetim.
Reklam