WW1’in başı ve büyük vatanseverlik dalgası
Savaş, 1940'ı öngören bir şekilde sona erdi: Tanklar ve uçaklar Fransızlar tarafından Temmuz 1918'de Villers-Cotterets'te neredeyse Blitzkrieg benzeri bir şekilde kullanıldı. Oysa savaş, süvari hücumları, bireysel kahramanlıklar ve büyük manevralarla 1870'i yansıtan biçimde başlamıştı. Hiçbir savaş nasıl ilerleyeceğine dair böylesi bir yanılsamayla başlamamıştı. Avrupa'da kalabalıklar genç erkekleri savaşa kutlamalarla yolladılar. İngilizler o kadar fazla savaşa gönüllü oldular ki kendi askerî otoritelerini şaşkına çevirdiler. Kıtada yedek kuvvetler otoriteleri hazırlıksız bırakacak kadar hızlı bir biçimde üniformalarına koştular, zira yetkililer itiraz edenleri toplamak için askerî polis göndermek zorunda kalacaklarını düşünüyorlardı. Avusturya-Macaristan'da ise resmî seferberlikten önce o kadar fazla kişi toplanma yerlerine geldi ki, kendilerini taşımaya yönelik herhangi bir hazırlık yapılmadığından, geri gönderilmek zorunda kaldılar.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
WW1’in Hegelci yönü
"Savaş tarihin ebesidir” sözü bir Alman savaşına uygun Hegelci bir hissiyattır. 1914-1918 açıkça Hegelci bir "askıya alma" anıydı, bir dönem başka bir döneme dönüşüyordu. Ancak eski dünyayı sonlandırmak dört buçuk yıl sürdü ve savaş sırasında 10.000.000 insan, savaş kaynaklı nedenlerle de onlarca milyonun dolaylı ölümüne yol açtı.
Hem buradaki hem Budapeşte'deki seçmenlerin çoğu, Macaristan'da çok sayıda bulunan, Budapeşte nüfusunun dörtte birini oluşturan ve birçok diğer sektörde de olduğu üzere bankacılık ve ticareti neredeyse tekelleştirmiş olan Yahudilerdi.
Üçüncü Cumhuriyet’in liberalizmi tuhaf bir ölümle son buluyordu ve Fransa böylece, Birinci Dünya Savaşı’ndan sonra ülkeyi iç savaşın eşiğine getirecek bir duruma düşecekti.
Fransa’da gelir vergisinin yasalaşması
Bunun alternatifi aşamalı şekilde artan gelir bazlı vergiydi. Fakat bu, Fransa'da büyük zorluklarla karşılaştı. "Bağımsız” sektörün, çiftçilerin ve esnafın sayısal üstünlüğü, birçok insanın kendi hesabını kendi tuttuğu anlamına geliyordu, tabii hiç tutmayanlar da vardı, yani gelirler ancak zahmetli incelemeler sonucu belirlenebiliyordu, hem de buna izin vermeyecek şekilde yapılandırılmış olması gereken bir cumhuriyette. Neden başarılı insanlardan daha çok para alıp onları cezalandıracaklardı ki? 1909'dan önce, böyle bir vergi sistemi getirilmesi için düzenlenmiş altmış beş proje suya düştü ki bunların arasında veteran Rouvier'nin tasarısı da vardı. Senato 1907 ve 1910'da iki teklifi daha reddetti. 1913'te milli savunma ihtiyaçları sayesinde gelir vergisi ancak yasalaşabildi. Çiftçiler tamamen muaf tutuldu. Verginin kendisi oldukça düşüktü, 5.000 frankın üstündeki gelirlerin yüzde 3 ila 4'ünü kapsıyor, 25.000'in üzerindeyse birazcık artıyordu. Üç büyük reform adımından ikisi, yani gelir vergisiyle üç yıllık askeri hizmet yasası 1913’te yasalaştı.