Ebeveynlerimizi yitirdiğimizde kendimizi kırılgan hissederiz çünkü bir yandan kayıpla baş etmeye çalışırken bir yandan da kendi ölümümüzle yüzleşmemiz gerekir. Yetim kaldığımızda artık mezarla aramızda kimse kalmamış demektir.
Pek çok kişi uykunun, yani bilinci yitirmenin, ölümün bir tür fragmanı olduğunu söylüyor. Yunan mitolojisinde, Tanatos ve Hypnos'un, yani ölüm ve uykunun ikiz kardeş olduklarını duymuş muydun?
Bilirsin, utanç asla tek kişilik bir olay değildir. Mutlaka bir kişinin daha orada olması gerekir. Bu durumda bu kişi ben oluyorum. Sanırım bu utancın kaynağında, bu paylaşımını nasıl karşılayacağımla ve senin hakkında neler hissedeceğimle ilgili beklentilerin yatıyor.
Kulağa paradoksal geliyor ama genellikle bize doyum veren ilişkiler kurduğumuz kişilerin yasını tutmak, aramızda yarım kalan çok fazla mesele olanların yasını tutmaktan daha kolaydır.