Kabullenme inkâr ve kontrolün antitezidir. Kabullenme, gerçekliği fark etmeye ve onu değiştirme ihtiyaç duymaksızın olduğu gibi kalmasına izin vermeye istekli olmaktır. Böylece, dışsal koşulları ya da insanları değiştirmekten değil, en sıkıntılı ve zorlu durumlarda bile iç huzuru yakalamaktan kaynaklı bir mutluluğa erişebiliriz.
"Güzel ve Çirkin", kendini adayarak seven bir kadının bir erkeği değiştirecek güce sahip olduğu inancını sürdürmeye yarıyor gibidir. Bu seviyede yorumlandığında masal hem inkârı hem de kontrolü mutluluğun araçları olarak sunar. Güzel, korkunç canavarı sorgusuz sualsiz severek (inkâr), onu değiştirmek için gerekli gücü (kontrol) kazanmaktadır.
Ne şekilde adlandırılırsa adlandırılsın, inkâr ve kontrol pratikleri hayatımızı ya da ilişkilerimizi geliştirmez. Aksine, inkâr mekanizması bizi geçmişimizdeki mücadelelerimizin zorlantılı biçimde yeniden ortaya konduğu ilişkilere yönlendirir ve kontrol ihtiyacı bizi kendimizdense başkalarını değiştirmek için uğraştığımız bu ortama hapseder.
Zamanla, "Korkmaya başladım,” demeyi öğrendim, Sam de karşılığında, “Ne yapmamı istersin?" diyordu. Genellikle bu yeterliydi; benim hislerimi önemsediğini, beni dinlediğini bilmek çok rahatlatıcıydı.