ülkü
@ulkulalala
paltom bile ağırken nasıl taşırım koskoca dünyayı sırtımda
Şu anda okuduğu kitap
onun güldüğünü de gören olmamıştı; bu konuda da hayvanlara benzerdi, çünkü konuşma yeteneğini kaybetmekten daha korkunç bir şey vardı belki, duygunun mutlu ve özgür bir biçimde dışa vurumu olan gülmek, Tanrı’nın bilinçsiz canlılarından esirgenmişti
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
hiçbir şeyin benim için gerçekleşmediği, ama yine de her şeyin bana dahil olduğu duygusunu taşıyordum yalnızca
fakat bir kusuru var, çok içiyor. aşktan diyorlar
ama bazen hayat, sen kılını kıpırdatmasan da mutlulukla dolduruyor içini