Semadaki son parıltılar kaybolduğunda hava tamamen karanlığa gömülmüştü. Doğan geçen her saniyeyle ateşe biraz daha yaklaştı. Alevlere ne kadar yaklaşırsa yaklaşsın kıvılcımlar içini ısıtmaya yetmiyordu. Kendisini biraz garip hissediyordu. Nedenini bilmediği bir şeyden dolayı hala huzursuzdu. Belki başlarına bir şey gelse kimseye ulaşamayacaklarındandır. Belki de bu gece olacakları önceden sezmeye başladığındandır, kim bilir?
***
Vampirin Kanı adlı hikayemden