Puanının ne kar bu kadar düşük olduğunu asla anlamayarak başladım ve bir önyargım vardı ama çok güzel okudum hikaye çok iyi gidiyordu puanının bu kadar düşük olmasını ilk etapta fmc erkek karakteri aldattigini farklı bir şey çıktı o da okeyde her şey yolundaydı derken 62. bölümde neden puanının düştüğünü anladım. Çok gereksizdi ben kitaba dokuz verecektim o sahne yüzünden yine içim koca bir kurguyu çöp etmeye el vermediğinden sekiz vereceğim ama bence çok gereksizdi saçmaydı kadın karakterin saçmaydı ben erkek karakteri çok sevdim. Oldukça keyifli okudum yedi kitaplık bir seri olacakmış daha önümüzde uzun bir yol var bu tarz durumLara alışkınım ama gereksizdi. Kai rita ve micheal olayı gibi oldukça gereksiz de ama bence Alex’in kitabına biraz pay çıkarmak için de yapıldı. Zaten kitap sonlarında kadın karakterimiz bayağı diğer kitaplarda ne olacağını gösteriyor gibi oldu. Seriyi okumaya devame edeceğim ama 62. Bölümü okumadım sayıyorum umarım diğer karakterlerde böyle bir şey yaşamayız. Tabi luca nın kitabı nasıl olacak onu da asla kafaöda kuramıyorum:D
Beni derinden etkileyen ve okurken hem ağlatıp hem büyüleyen bir kitaptı. Kitabı okurken çok fazla yerin altını çizdim ama bunu yaparken bir kağıt parçasına çizik atıyormuş gibi değil de bir ruha ben seni anlıyorum senin hissettiklerini bunu okurken bende hissediyorum demek gibiydi bu sefer. Yazım diliyle olsun hikayelerin ve karakterlerin derinliğiyle olsun en sevdiğim kitaplar arasında yer almayı başaran bir kitap oldu. İçinde bir çok hikaye barındırıyordu. Hikayeler ne kadar kısa olursa olsun sindirmesi bir o kadar da uzun sürüyordu. Her hayatı her ruhu okuduktan sonra oturup duvara bakarak okuduklarımı sindirmeye çalıştım. Bütün hikeyelerin olayı karakterleri o kadar güzeldi ki bir favori seçemedim aralardan. Kitap ile alakalı o kadar uzun konuşabilirim ki ama hem buraya çok uzun bir şey yazmak istemediğimden hem de gerçekten çok uzu olacağından bu kadarının yeterli olduğunu düşünüyorum. Eğer bir gün yolunuz bu kitaba düşer gözlerini kelimelerde dolaşırsa. Uzun uzun konuşabiliriz kitap hakkında. Ve son olarak sessizlikle lanetlenmiş ölümsüzler tarafından ihanete uğramış o ozan umarım bizde seni hayal kırıklığına uğratmayız.
Öbür Dünya ile Dünya arasındaki duvarlar yıkıldığında insanlar ile feyler aynı dünyada yaşamak zorunda kalırlar. Feyler insanlardan üstün olduklarını iddia ederek insanları köleleştirmek ister ve insanlar kendilerini koruma altına almak için feyler ile aralarına bir duvar örer.
Fakat feylerin özgürlükleri insanlar tarafından kısıtlanmak istenmesiyle onlara bir savaş açarlar ve o duvar 20 yıl önce yıkılır. (Bir yirmi yıl vakası daha :D) 20 yıldır Doğu Avrupa’da, seçkin feyler ve insanlar egemenlikleri için savaşmaktadırlar.
Kızımız Brexley, küçük yaşlarda ailesini kaybetmesiyle ülkesinin baş generali, aynı zamanda babasının yakın arkadaşıydı galiba?, tarafından sahiplenip büyütülmüş bir kızdır. Çoğu kızın aksine şanslı ve ayrıcalıklıdır. Askeri eğitim alan genç kızımız bunun yanı sırasında da hırsızlıklık yapmaktadır. (Askeri eğitimin hiçbir faydası olammış demekki, ki öyle de zaten)
Ve kitabımız da böyle başlıyor aslında. Brexley, birlikte büyüdüğü ve ona sırılsıklam aşık olduğu, aynı zamanda generalin oğlu olan Caden ile Seyehat halindeki trene hırsızlık operasyonu gerçekleştiriyorlar. Caden de generalin oğlu ya, yakalanma riskine ve ününe leke gelmesi riskinden dolayı bu duruma çok karşı ama Brexley’e “KARŞI KOYAMIYOR” işte. O da çılgın ama o geleceğin varisi. Böyle şeyler yapmaması lazım aslında ama bunu yaptıkça da anca kendi olabiliyormuş. Kızımız öyle anlatıyor.
Ya bu kız kendi dünyasında çok yaşıyor da neyse. Oğlan da salak yemin ederim. Kız öpüşmek mi hırsızlık mı diyor adam hırsızlık diyor. Sen nasıl libidosu düşük bir erkek oluyorsun, Brex’i sen de bu kadar çok istiyorken. Çıldırmalık yemin ederim. Bi de diyor ki bak bak, ‘sono korşo koyomoyom’ BOK! ÖPÜŞELİM DEDİĞİNDE NiYE KARŞI KOYDUN E MAL!!! Yani o kısım bana hiç geçmedi. Saçmalıktan başka
Çok keyifliydiDuygu ve Düşünce
Damla'dan okuduğum ilk kitaptı ve kesinlikle beklentilerimi karşıladı. Okurken çok keyif aldım. Eğer tekrar bir öykü kitabı çıkarırsa alır onu da okurum. 9 puan verme sebebim, hikayelerimiz bir ozana bir peri kraliçenin sonsuz öyküler anlatmasıyla başlıyor ve burdan sonraki kısım peşpeşe hikayelerden oluşuyor. Kitabın sonuna kadar ozan ve peri kraliçeyi bir daha görmüyoruz, yani hikayenin o kısmını. En azından bir kere kraliçe ozana bu hikayeleri anlattığı sırada yaşanan o kısım hakkında kitabın ortasında da bir sahne görmek isterdim ama hikayeler çok güzeldi ve merakta kaldığım şeyler oldu. Bu hikayelerin devamı umarım ki bir gün gelir.
@okumacemberiolusturalim etkinliğimizin biten ikinci kitabı. Aynı zamanda 
Okuyan kadinlar kulubu nün #herayinbiribiryayinevi etkinliğinde 
Epsilon Yayınevi nin biten ilk kitabı olur kendileri.
#gölgebüyüsü #karacadı üçlemesine ait, ilk kitabını yine böyle bir etkinlikle Ağustos ayında okumuşum notlarımın dediğine göre. Kara Cadı'dan söz etmeden bu kitaba değinmem mümkün değil. İrlanda'da yaşayan, nesilden nesile miras olarak kan, güç ve sihir yetenekleri aktarılan, okuyucusunun çok yabancı olmadığı bir konusu vardı aslında. Kara cadı Sorcha ve onun güçlerini ele geçirmek isteyen Cabhan baş rollerdeydi kitabın yarısına kadar. Güçlerini üç çocuğuna dağıtan Sorcha, son nefesini vermişti. Kitabın devamı bu tarz kitaplarda olduğu gibi, karakterlerin birlikte olmasına rağmen, özellikle birinin hayatına yoğunlaşarak güçlerini gösterme amaçlı ilerlemişti. Bu kitabında da gelenek bozulmamış, farklı iki karakter başrol almış. Son kitabında öne çıkacak karakterler belli oldu böylece. Bol sihirli, gizemli, dostluk ve aile bağları da konu alınmış yanı sıra.
Anlatımı yönünden hiç bir sorun yok ama daha akıcı olabilirdi. Kurgusu itibariyle gizemli olayların ön planda olmasını, adrenalin için fazla beklememeyi ummuştum. Genelde üçlemelerin ikinci kitaplarında yaşanan azizliğe uğradığını umuyorum.
Etkinlik kapsamında bir dargın bir barışık olduğum yazarın kitabını bitirip yeni serilerine yelken açmam lazım. Umarım onlar beklentimi karşılar.
"Rüyalarda buluşma olayı gerçek olsa ne güzel olurdu" diyor ve üçüncü kitaba geçiyorum.
Keyifli okumalarınız daim olsun...
Okuyan kadinlar kulubu nün #herayinbiribiryayinevi etkinliğinde Epsilon Yayınevi nin biten ilk kitabı olur kendileri.
#gölgebüyüsü #karacadı üçlemesine ait, ilk kitabını yine böyle bir etkinlikle Ağustos ayında okumuşum notlarımın dediğine göre. Kara Cadı'dan söz etmeden bu kitaba değinmem mümkün değil. İrlanda'da yaşayan, nesilden nesile miras olarak kan, güç ve sihir yetenekleri aktarılan, okuyucusunun çok yabancı olmadığı bir konusu vardı aslında. Kara cadı Sorcha ve onun güçlerini ele geçirmek isteyen Cabhan baş rollerdeydi kitabın yarısına kadar. Güçlerini üç çocuğuna dağıtan Sorcha, son nefesini vermişti. Kitabın devamı bu tarz kitaplarda olduğu gibi, karakterlerin birlikte olmasına rağmen, özellikle birinin hayatına yoğunlaşarak güçlerini gösterme amaçlı ilerlemişti. Bu kitabında da gelenek bozulmamış, farklı iki karakter başrol almış. Son kitabında öne çıkacak karakterler belli oldu böylece. Bol sihirli, gizemli, dostluk ve aile bağları da konu alınmış yanı sıra.
Anlatımı yönünden hiç bir sorun yok ama daha akıcı olabilirdi. Kurgusu itibariyle gizemli olayların ön planda olmasını, adrenalin için fazla beklememeyi ummuştum. Genelde üçlemelerin ikinci kitaplarında yaşanan azizliğe uğradığını umuyorum.
Etkinlik kapsamında bir dargın bir barışık olduğum yazarın kitabını bitirip yeni serilerine yelken açmam lazım. Umarım onlar beklentimi karşılar.
"Rüyalarda buluşma olayı gerçek olsa ne güzel olurdu" diyor ve üçüncü kitaba geçiyorum.
Keyifli okumalarınız daim olsun...
Onun sayesinde...
Öncelikle söylüyorum ki okuduğum açık ara farkla en iyi kitaplardan biri. Okurken yaşadım, yaşarken okudum bu kitabı. Kaç kere başa sardığımı bile unuttum. Her seferinde aynı lezzet ve güzelliği veriyor. Tamam kabul ediyorum kalbimin bir kısmı da yine bu kitaba ait. Kimseye açıklayamadığım duygularımı bu kitaptaki karakterlerde görmek yalnızlığımı bir nebze olsun unutturduğu için hem yazara hem kitaba hem de bütün fellowshiplere çok çok çok teşekkür ederim. Bu kitap olmasa bu kadar harika insanlarla bir araya gelemezdim. Bu kitap olmasa asla yolum kesişmeyecekti bu yoldaşlarla. Kitaptaki her karakter benim hem arkadaşım hem yoldaşımdı evet. Bazı insanlar şey diyor, "Ya onlar gerçek bile değil!" Dostum... Gümüş Yürek oku...
Bilmiyorum bazı insanlar hani derler ya benim için kıymeti çok farklı. Açıkça söyleyim ben Damla'ya önyargı duyarak başladım ilk. Bence bir yazar karakteriyle ya da kişiliğinden önce yazdıklarıyla insanın sevgisini kazanmalı. Yazdıklarının önüne geçmemeli. Yazar demek yazılarıyla meydana gelen kişi demek benim için. Bende tam olarak buna tanık oldum ve ön yargımı ilk defa böylece kırmış bulundum. Duygularımı pek dile getirebilen bir insan olmasamda bu kitap bana bunuda yaptırdı. Karanlıkta yanımda ışık, yolumu kaybettiğimde arkadaşım oldu. Umarım benim gibi yalnız olan daha nice insana yol ve ışık olur. Yol sizden yana olsun dostlarım...