O meşhur Zodyak Akademi buymuş demek
Bu seriyi sosyal medyada yüzlerce kere gördüm. Her gördüğümde daha da merak ettim. Bu kadar uzun ne anlatmışlar? Burçlarla ilgili bir seri nasıl olabilir? Aldığı övgüleri hak ediyor mu?
Neyse ki Olimpos olaya el attı ve ben de hemen damladım.
Seriyle ilgili hiçbir şey bilmiyordum başta ama çok uzun olduğu için ciddi bir seri olduğunu düşünüyordum. Sonrasında birkaç inceleme okudum ve bakış açım değişti.
Öyle olumsuz incelemeler okudum ki dünyanın en berbat kitaplarından birini okuyacağımı düşündüm ama şaşırtıcı şekilde o kadar da berbat bulmadım ben kitabı. Hakkında olumlu düşüncelerim de var olumsuz düşüncelerim de. Olumsuz düşüncelerim ağır basıyor ama, onu söylemiş olayım şimdiden.
Anlatım dilinden başlayalım. Çok kolay okunan, hızlı akan bir kitap. Beni içine çektiğini de söylemem gerek. Okumak için oturuyordum ve bir bakmışım elli-yetmiş sayfa kadar okuyuvermiş, halbuki ben yavaş okuyan biriyimdir. Kitap beni aldı götürdü yani.
Ama diyemem ki kitabın dili güzel... Çok basitti ve sanatsal değildi kesinlikle, günümüz konuşma dilinde yazılmıştı. Çerezlik yani, oku geç.
Ana karakterler Darcy ve Tory isimlerinde ikiz kız kardeşler. Bölümleri onların ağzından okuyoruz ve her bölümde anlatıcı değişiyor. İkizleri, farklı kişiliklere sahip olmalarına rağmen, ayırt etmek çok zordu gerçekten. Pek çok kez Tory'i okurken Darcy'i, Darcy'i okurken de Tory'i okuduğumu zannettim. Bazı hareketleri ve sözleri ile kim olduklarını belli ediyorlardı ama düşünceleri neredeyse tamamen aynıydı. Karakterler değiştiğinde anlatımın da az çok değişmesi gerekir diye düşünüyorum ben.
Diyaloglar da... Bazen gerçekten berbatlardı, bazen o kadar da kötü değillerdi ama hiçbir zaman bayıldığım bir diyalog olmadı. Karakterler ergen sonuçta, ne kadar iyi bir şey bekleyebiliriz ki?
Pekiii...
Yecüc la Blanc ve Mecüc Tenebris
Yılın zortu olarak Quicksilver’ı seçmiştim ama bu kitap da o seviyeye çıktı (hatta epey bir geçti). Ben uzattıkça uzatan biriyimdir, o yüzden uzun ve bol gömmeli bir inceleme olacaktır. Ben de korkuyorum aslında çünkü ÇOK uzun olacak gibi ama hadi bakalım.
Klasik uyarımızı da verelim: Spoiler içerir.
Baştan sıralamayı da yapalım yoksa ben eminim, konudan konuya atlayıp her şeyi birbirine karıştıracağım.
1- Dünya kurulumu
2- Karakterler
3- Olay örgüsü
4- Mantık hataları, saçmalıklar
5- Kitapta kadınların yeri
6- Yazarın anlatımı, yazım yanlışları ve göremediğimiz editörlük
7- Nevernight: Kuzgunun Gölgesi ile karşılaştırma
(EDIT: İncelemeyi bitirmiş Irmak olarak geldim. AŞIRI uzun oldu, şu anda da bunu tekrardan okuyup düzenleyecek sabra sahip değilim. Herhangi bir yerde herhangi bir hata varsa kusura bakmayın ^_____^.)
DÜNYA KURULUMU:
Kitabın kendine ait bir dünyası var ama yazar bunu önce bir iskelet oluşturup, üzerine düşünüp, yavaş yavaş planlayıp oluşturmaktansa aşure yapar gibi canı ne istediyse atmış içine. Aşurenin içinde nar da fındık da fasulye de bulunur ya; insan arada bir durur, “Bu aşure ne garip yiyecek, nar ve fasulyenin birbiriyle ne alakası var ya?” diye düşünür. Bu dünya hakkında edindiğiniz her bilgide de aynı şeyi düşünüyorsunuz. Ama arada bir fark var: Aşurede bir şekilde uyum yakalanmış, bu dünyada ise öyle bir uyumsuzluk var ki akıllara zarar.
Ethernia diye bir krallıkta geçiyor olaylar, bir harita da konulmuş ama tamamen gereksiz. Bir kere bile dönüp bakmama gerek kalmadı. Öyle karışık, çok büyük bir krallık da değil ki. Düzgünce de anlatılmıyor.
Ama asıl sorunlar suikastçı akademilerinden bahsedilmesiyle başlıyor. Darkstalkers ve Raven diye iki akademi var, bunlar krallığa çalışıyor. Görevlendiriliyor, hainleri bulup öldürüyorlar. Bu
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Sensiz okuduğum ilk kitap ve bin bir "Ah"ımEdebiyat-Düşünce
Puan vermedi·76 syf.·
2025 72. kitabı
Ah... ünl. 1-Sesin tonuna göre pişmanlık, öfke, özlem, beğenme gibi duygular anlatır. TDK Türkçe Sözlük
Didem Madak'ın "Ah'lar Kitabı"na bu tanımla başlaması, içimde biriken bin bir "ah"ı kelimelere dökmek için bana uzanmış bir dal gibi; zaten o dalı da bilerek seçtim. Carlos'umun benim için ne denli önemli olduğunu, onunla kurduğum bağın ne kadar güçlü olduğunu anlatmaya çalıştım bu "Ah'lar Kitabı" seçimiyle. Umarım bir yerlerden gerçekten izliyordur beni, Madak ve Carlos...
Genç yaşta kanser nedeniyle hayata veda eden Madak'ın 2007'de çıkardığı son kitabı bu, benimse okuduğum ilk kitabı oldu. Hem Madak'ın okuduğum ilk kitabı hem de Carlos'um olmadan okuduğum ilk kitap... "Yeni bir hayatın okuma yolculuğuna" bu kitapla başladığım içinse memnunum.
Neden memnunum?
Çünkü Madak'ın şiirlerinde öyle bir samimiyet, öyle bir içtenlik var ki, her dize içine çekiyor. —Tabii bu benim ruh hâlimle de çok alakalıdır.— Gündelik hayatın içinden aldığı kesitleri, çocukluk anılarını, melankolik bir tınıyla ama aynı zamanda ironik bir dille harmanlamış. Bolca metafor ve imgelerle dolu; bu da her okumada yeni bir kapı aralıyor, farklı bir duyguya dokunuyor, tam da şu sıralar hem kaçıp hem sığındığım duyguya yol oldu. Özellikle bazı dizeler var ki içimdeki yarayı kanattı.
Bir tanesini özellikle paylaşmak istiyorum...
"Paragraf Başı" adlı şiirinden:
"Hep sararan bir şey olarak kalmışsın aklımda
Sanırdım
Bu dünya karaciğerinden hastadır
...
Eski bir şiirsin sen, unutulursun, unutma"
...
Bu dizeler, Carlos'un son günlerini, bedeni sapsarıyken bile içindeki yaşam mücadelesini gözümde canlandırdı. O hâli, o sarı acı, zihnime öyle kazınmış ki. Belki bir nevi ağıt oldu ama ben de kendi duygularımla harmanladım bu dizeleri ve şiirin yanına iliştirdim:
Sararıp solan oğluma:
Solmuş bir
𝘽𝙞𝙧𝙞𝙣𝙞 𝙠ı𝙧𝙢𝙖𝙣ı𝙯 𝙞𝙘̧𝙞𝙣 𝙝𝙚𝙧 𝙯𝙖𝙢𝙖𝙣 𝙜𝙪̈𝙘̧ 𝙜𝙚𝙧𝙚𝙠𝙢𝙚𝙯. 𝙆𝙚𝙡𝙞𝙢𝙚𝙡𝙚𝙧𝙞𝙣 𝙣𝙖𝙢𝙡𝙪𝙨𝙪 𝙙𝙖𝙝𝙖 𝙨ı𝙘𝙖𝙠𝙩ı𝙧.
Spoiler var!
Selam dostlar. Yine çok sevdiğim bir kitap incelemesi ile geldim. Bu kitabı arkadaşım 
Veronika çok sevmişti. Bende o yüzden bir şans verdim ve beklentimin üstünde çıktıı açıkcası. İlk önce onu söyleyeyim ki, kitaba puanım 8,9 arası. Yani 8,5. Öyle bir puanlama olmadığı için direkt 8 verdim.
Kısaca konusundan bahs edeyim. Lise son sınıf öğrencimiz olan Afra kendi kendine geçinen normal (şüpheli) bir insandır. Bir gün Afra sınıf arkadaşı tarafından gelen mesaj nedeni ile İstanbulun diğer ucuna gider. Binaya girdiği anda bi gariplik olduğunu anlar ancak artık çok geçtir... Siyah maskeli adamlar tarafından 6 erkeğin bulunduğu bir eve kapatılır. 7 tutsak tamamlandığı zaman ise akıl almaz ve korkunç oyunlar oynanmaya başlar. Ve evdeki kimse sandığınız kadar masum değildir. Afra bile...
Şimdii geçelim düşüncelerime. İlk olarak yazarın dili çok iyi. Aşırı akıcı. Hatta bu yere kadar böyle akıcı bir yazım dili okuduğumu sanmıyorum. Bence yazarın ilk basılı kitapına göre kitap çok iyi. İlk kitaplar her zaman mükemmel olmuyor. İlk basılı eseri olduğunu biliyorum ama wattpadde başka hikayeleri varmı bilmiyorum. Belki uzun zamandır yazıyordur.
Bilirsiniz ki kitapların giriş kısımları, kitap hakkında fikir oluşturmamız için çok önemlidir. Yani benim fikrimce böyle. Ama bu kitabın girişi istediğim gibi değildi maalesef. Çünkü çok klassikdi. Böyle bir kitap için daha garip bir giriş beklerdim. Bilmiyorum belki de ben psikopatımdır :D
Kitapta son sahnelerden başka ters köşe yoktu. Bana göre her şey çok tahmin edilirdi. Bir olay olucak misalen, onun sonrasını ve ya sonucunu tahmin edebiliyorsunuz. Yani kitap da öyle çokta şok olabileceğiniz ve ters köşe sahneler aramayın. Son
Veronika çok sevmişti. Bende o yüzden bir şans verdim ve beklentimin üstünde çıktıı açıkcası. İlk önce onu söyleyeyim ki, kitaba puanım 8,9 arası. Yani 8,5. Öyle bir puanlama olmadığı için direkt 8 verdim.
Kısaca konusundan bahs edeyim. Lise son sınıf öğrencimiz olan Afra kendi kendine geçinen normal (şüpheli) bir insandır. Bir gün Afra sınıf arkadaşı tarafından gelen mesaj nedeni ile İstanbulun diğer ucuna gider. Binaya girdiği anda bi gariplik olduğunu anlar ancak artık çok geçtir... Siyah maskeli adamlar tarafından 6 erkeğin bulunduğu bir eve kapatılır. 7 tutsak tamamlandığı zaman ise akıl almaz ve korkunç oyunlar oynanmaya başlar. Ve evdeki kimse sandığınız kadar masum değildir. Afra bile...
Şimdii geçelim düşüncelerime. İlk olarak yazarın dili çok iyi. Aşırı akıcı. Hatta bu yere kadar böyle akıcı bir yazım dili okuduğumu sanmıyorum. Bence yazarın ilk basılı kitapına göre kitap çok iyi. İlk kitaplar her zaman mükemmel olmuyor. İlk basılı eseri olduğunu biliyorum ama wattpadde başka hikayeleri varmı bilmiyorum. Belki uzun zamandır yazıyordur.
Bilirsiniz ki kitapların giriş kısımları, kitap hakkında fikir oluşturmamız için çok önemlidir. Yani benim fikrimce böyle. Ama bu kitabın girişi istediğim gibi değildi maalesef. Çünkü çok klassikdi. Böyle bir kitap için daha garip bir giriş beklerdim. Bilmiyorum belki de ben psikopatımdır :D
Kitapta son sahnelerden başka ters köşe yoktu. Bana göre her şey çok tahmin edilirdi. Bir olay olucak misalen, onun sonrasını ve ya sonucunu tahmin edebiliyorsunuz. Yani kitap da öyle çokta şok olabileceğiniz ve ters köşe sahneler aramayın. Son
taş kağıt makas.
Günaydın, tünaydın, iyi akşamlar veya iyi geceler...
Polisiye kitaplarını severim ama sabırsız biriyimdir. Bu kitapta da gerçek son 35 sayfada yavaş yavaş açıklandı ve beklemediğim şeyler oldu. Ben beğendim ama polisiye türüne ne kadar hayran olsam da bu sabır konusunda sonu bekleyene kadar yaşlandım. Yazarın diğer iki kitabını da okuyacağım, beğendim.
NOT: Umarım kitaptaki gibi aldatılma cart curt ilişkim olmaz. Kabus gibiydi okuması.
Taş Kâğıt Makas
Alice Feeney
Taş Kâğıt Makas
Alice FeeneyHiç bir zehir bu kadar bağımlı olmamalıydıEdebiyat
Puan vermedi·560 syf.··
Beğendi
·2024 31. kitabı
·3 günde okudu
·Okunma: 31 Mayıs 2024 20:45
Ben genelde klasikleri okuyan biriyimdir.
İlk defa farklı bir tarz kitap okudum açıkçası ilk kitaba başladığımda ön yargıyla okumaya başlamıştım. Okudukça ön yargılarımı kırmayı başardı. Kitap baştan sona kadar akıcı bir şekilde ilerledi. Kitapla ve karakterlerle ilgili pek bişey söylemeyeceğim ama şunu söyleyebilirim merak duygunuzu tetikleyecek oldukça şey var.
Kitap bağımlılığı anlatsa da aslında her insanın hayatında gördüğümüz şeyleri anlatmış. Bir insanın yaşadığı kötü sorunlardan sonra nelere bulaştığını ve neler yaptığını okumuş olacağız.
Aile sorunlarına da değinen kitap aslında herşeyin ailede başladığını aileden kaynaklandığını geleceğini ve geleceğindeki o kişiliğini belirleyen önemli faktördür 'aile'
Özellikle bu kitapta şunu çok iyi anladım kimseye gerektiğinden fazla iyi olmayacaksın olduğun zaman seni kendi kötülüğüne alır ve içindeki o iyi insanı yok eder sizi kendine benzetir ve sizde o kötü insan olur çıkarsınız.
Ben kitabı beğendim okuduğunuz zaman bir şey kaybetmezsiniz.
Hiç bir şeye karşı ön yargılı olmayın bırakın ön yargılarınız kırılsın hayatta yaşadığımız her şeyden bir şeyler öğrenebiliriz iyi veya kötü bir ders çıkarırız. Umarım mutlu, huzurlu, sağlıklı ve umutlu yarınlarımız olur
İyi okumalar :)