Bilhassa da vakitlice devâ..
Oda köşelerinde unutulan bir saksıda Sulanmayıp renginden dönen çiçek olmaman ümidiyle. Zira renginden olan kokusundan da olurdu. Bir zaman okurum diye yaprakları solup
Heyecanını yitirmiş bir roman olmaman ümidiyle. Zira yiten her şey de geri gelmiyordu.
Yarıda kalıp dumanı bile tütmeyen çay dahi olmaman ümidiyle.. zira aslından olup yarıda kalan her şey de bir müddet tamama eremezdi.
Verdiğin sanadır , aldığın sana. Sevgin senindir , nefretin bile. Fikrin sensin , zihninin en ücrasında barındırdığın bile. Heveslerin sensin , alın terin de. Kahkahaların senindir , göz yaşlarınla beraber. Düşlerin sanadır , yanılmışlıklarınla beraber. Düştüğün sanadır , şaha kalkıp göğsünü kabarttığın günler de.
Hepsi senindir.
Güç olsa da , geç olmadan
Vakitlice devâ.. sen sanasın.!
•
•
U. 🪄