geçenlerde “papatyalar bana artık Nihan’ı hatırlatıyor” demiştim. küçükken topladığım papatyalardan parfüm yapmaya çalışırdım halbuki:) ilerde nasip olur mu kendi parfümümü yapmak.. Nihan’ın ölümle bağdaştırdığı papatyalara şimdi ben de aynı anlamı atfediyorum. yine de dünya kurduğumuz hayallerin hatrına dönüyor, biraz da dünyada şahit olduğumuz güzelliklerin. ve yine memleketteki son demlerim… dün karşılaştığım bütün herkese uzunca bir zaman göremeyeceğim hissiyle veda ettim, sanırım üniversiteye gittiğim zamanlarda bile böyle hissetmemiştim. biraz burukluk, biraz korku ve ümit ile… Allah’ım beni yalnız bırakma, bunu sonuna kadar okuyan biri olursa duasına dahil olmayı çok isterim. dünya en çok da duaların hatrına dönüyor çünkü. selametle…