Ümit Gözel

Ümit Gözel
@umitgozel
İnş.Müh.
Dicle Üni
İstanbul
17 Temmuz
21 okur puanı
Eylül 2020 tarihinde katıldı
Zeynep Beni Bekle zeynep beni bekle / gece ağaçlarına yağmur çiseliyorum / cam tozu su beyazı yalnızlığını mutlaka değiştireceğim bir yaprak halinde süzülüp saçlarına eski teşrin’lerden / kederli kırmızı zeynep beni bekle mutlaka döneceğim söyle kim önleyebilir buluşmamızı geceleyin ışıkları söndürdüğün zaman benim şiir kitaplarından sızan aydınlık elinde uyuyakaldığın heyecanlı roman pancurların çarpıldığı lodos geceleri rüzgârın değil benim / pencerendeki ıslık her akşam koridordaki ayak sesleri yanlış çaldığını zannettiğin telefon zeynep beni bekle mutlaka geleceğim hem bu ne ilk ayrılığımız ne de son pikapta eminağa acemaşirân saz semaisi sokakta çocuklar saklambaç hırsız polis hayat akıp gidiyor olsam da olmasam da saatı durmamalı ufak sorumlulukların resmi bırakmadın ya / son çektiğin hangisi bak mektuplar birikmiş yine masamda fakülteler açılacak bak bugün yarın zeynep beni bekle mutlaka geleceğim başladığımız filmi birlikte bitireceğiz kim ne derse desin içimde delice bir his Attila İlhanAttila İlhan
Reklam
Ve ağlamıyorum olduk olmadık zamanlarda.. Adının geçtiği cümlelerde, gözlerim dolmuyor.. Yokluğunun takvimini tutmuyorum artık. Biraz yorgunum.. Biraz kırgın.. Biraz da kirletti sensizlik beni! Nasıl iyi olunur henüz öğrenemedim ama “İyiyimler” yamaladım dilime. Tedirginim aslında, seni unutuyor olmak, Hafızamı milyon kez zorlamama rağmen yüzünü hatırlayamamak korkutuyor beni.. Gel diye beklemiyorum artık, Hatta istemiyorum gelmeni.. Nasıl olduğun konusunda ufacık bir merak yok içimde. Arasıra geliyorsun aklıma, banane diyorum Benim derdim yeter bana banane! Alıştım mı yokluğuna? Vaz mı geçiyorum, varlığından? Tedirginim aslında, Ya başkasını seversem? İnan o zaman seni hayatım boyunca affetmem... Özdemir AsafÖzdemir Asaf
Şiir
Bir gün bir yerde tekrar karşılaşırsak eğer, benimle yeniden tanış.
Ne tîr û ne xencer bû Ne mar û ne ejder bû Bihna Gulê ez kuştim Ne şûr û ne şeşder bû Ne kanî ne robar e Dinê êvar û sar e Rûyê Gulê ez kuştim Erd evraz e û xwar e Dinê bêdeng û zer bû û tirba min li der bû çavên Gulê ez kuştim Ne êriş bû ne şer bû çiya berf û dûman e Gul û sosin ne mane RengêGulê ez kuştim Yê dimire beran e Gulê bêdil û bêcan Gulê hakim û sultan Sînga Gulê ez kuştim Gulê rovî û şeytan Gulê bêdeng û bênaz Gulê bêkîr û awaz Dengê Gulê ez kuştim Gulê govend Gulê saz. Kamiran Ali BedirxanKamiran Ali Bedirxan
1972 yılında Yarken’te bir arkadaşı sevdiği kız için bir şiir yazmasını rica eder. Turgut Yarkent: "Peki nasıldır bu kız, gözleri ne renk mesela” diye soruyor. Arkadaşı “Unuttum” diyor. Arkadaşı birkaç gün sonra karşılaştığında şiiri sorunca; “Peki! Kızın göz veya saç rengini hatırladın mı?” Sorusuna yine yanıt vermeyince: “Yakında hazırlarım merak etme” diyor. Şair ne yazacağını düşünüyor ve sonunda kızın ağzından arkadaşına hitap edercesine şiiri yazıyor. Yazdığı şiiri Muhayyerkürdî makamında Selahattin Altınbaş besteledi. Milliyet gazetesinin 1977'de açmış olduğu "Yılın Sevilen Şarkıları" yarışmasında "Duydum ki unutmuşsun gözlerimin rengini" eseri ödül aldı. Duydum ki unutmuşsun gözlerimin rengini Yazık olmuş o gözlerden sana akan yaşlara Bir zamanlar sevginle ateşlenen başımı Dizlerinin yerine dayasaydım taşlara Hani bendim yedi renk hani ten de can idim Hani hündüz hayalin geceler rüyan idim Demekki senin için aşk değil yalan idim Acırım heder olan o en güzel yıllara
Müzik
Reklam