Ben;
Bensiz hayatını eksiklik hissetmeden yaşayabileceğine şahit oldum.
Hiç tanışmadığın ya da çok eskiden sadece merhabalaştığın biriymişim gibi yaşamına devam edebildiğini gördüm.
İnsan öptüğü birini unutabilir mi?
Ağzından ya da alnından fark etmez.
Unutabildiğini gördüm.
Hayatımı rengine boyadığım gözlerinin, yokluğumda beni aramadığını, yokluğuma yaşlanmadığını gördüm.
Sokaklarda yürürken ellerimi nereye koyacağımı bilemedim ben en başlarda. Senin bir başkasının ellerini tutup, yoluna devam edebildiğini gördüm. Buna biraz da kesildim, kanadım. Buna kahroldum ve katlandım.
Tüm bunları içimde bir hastalığa dönüştürerek taşıyorum sevgilim. İçimin en kuytu yerlerinde kırık ve keskin bir cam parçası olarak saklıyorum. Bir gün çağırırsan, yine gelirim diye.
-Ki gelirim.
Gelmeden önce o hastalığı kalbime yayayım,
Gelmeden önce o o keskin parçayı kalbime saplayayım diye...
Bazen de tüm bunları unutmak için yalvarıyorum.
Bir şansım olsun diye, bir kez daha dönebilmek için beni sevdiğini sandığım günlere...
Vakit geldi kunâla
dünyayı göreli çok oldu
tam kırk yılda seni buldum kunâla
bu can tenden geçmeden
bu dünyadan göçmeden
bir kerecik sevmek çok değilsimsiyah saçların var kunâla
kemiklerine yapışık etlerin var
birgün dökülecek
kunâla kuşu gibi gözlerin var
birgün sönecek
kunâla
bu etlerin arkasında güzelliklerin var
benden başka kimse bilmeyecekbu can içimde kuştur kunâla
seni görünce titrer
bu can gözümde mahabbettir kunâla
seni görünce yanar
bu can burnumda soluk olur kunâla
uçar giderbu can benden geçmeden
bu dünyadan göçmeden
bir tek seni sevmek çok değil Asaf Hâlet Çelebi
Yarim benden yüz çevirdi
gönül dağımı devirdi
kadir kıymet bilenimdi
benimdi herşeyimdi
dertlere saldı gitti
ah ley aman aman aman
bulunmaz derdime derman
istanbul'da bir yarim var
ne hal sorar ne hatırlar
vuslat yarın hasret dündü
yalan dünya kime güldü
evvel ömrüm ahir gündü
gecemdi güneşimdi
ömrümden aldı gitti
ah ley aman aman aman
bulunmaz derdime derman
istanbul'da bir yarim var
ne hal sorar ne hatırlar
İlkay Akkaya