Ümmügül Tütüncü
@ummgll_
7 okur puanı
Ekim 2021 tarihinde katıldı
Gece Açan Çiçekler
Sevgili kitapsever dostları,
Şuan öyle bir hüzün içerisindeyim ki, Gece Açan Çiçekler kitabını bitirmiş olmanın hüznü.. Bir solukta bitirdim desem ne kadar sevdiğim anlaşılır mı bilmem!? Tarık Tufan’ın son kitabı, benim Tarık Tufan ile tanışma kitabım oldu. Sanırım hiç pişman olmayacağım bir şey yaptım diye düşünüyorum.
Derviş Ali’nin ve Halide’nin yürekleri burkan hazin hikayesini okuyorsunuz. Bir yanda zindanlarda ölümü bekleyen Derviş Ali, diğer yandan terketmiş bir baba,terkedilmiş depresyondan çıkamayan ve bunu tüm çocuklarına acımasızca yansıtan anne, birbirinden uzaklaşmış kardeşleri olan Halide..
Derviş Ali kendini tekkeye ve dervişliğe adamış bir kul, ta ki Zonaro’nun yanında dervişliği resmetme yoluna girene kadar. Zonaro ile olan yolculuğu ona Handan’ın kapısını açıyor ve büyük aşk orada başlıyor. Bu kitapta Ali ile Handan’ın masum ama zorlu hikayesini okuyacaksınız.
Halide, ah Halide.. Seni sarıp sarmalamak istiyorum. O kadar üzüldüm ki sana. Öldükten sonra bile Canfeda Konağı’ndan kendini çıkaramayan Halide’nin birbirini yıllardır görmeyen kardeşleri konağın satışı için konağa geldikleri gün bütün sırlar açığa çıkıyor. Herkesin içinde ne varsa söylediği bazen kızacağınız bazen gülümseyeceğiniz ama en çok üzüleceğiniz bir hikaye bu kardeşlerin hikayesi. Annelerinin çocuklarına ilgisizlikleri yaralar açmış hepsinde ayrı ayrı..
Derviş Ali’nin ve Halide’nin hikayesi öyle bir yerde birleşecek ki aralanan o sır perdesi hem Halide’nin hem Derviş Ali’nin hem Handan’ın ruhunu özgürlüğe kavuşturacak.
Ben kitabı okurken bütün duyguları yaşadım. Halide’nin ve kardeşlerinin hikayesini okurken çok duygulandım. Kitabı çok beğendim. Ben yazara şans verdim ve iyi ki vermişim diyorum. Siz de şans verin derim. Pişman olmayacağınıza eminim.
Reklam
Son anlarında yakınındaki insanların onu sever(miş!) gibi yapmasıyla kendince bir yalanın içinde olduğunu düşünen İvan İlyiç’in ölümünü, ölümüne az zaman kala çektiği ıstırapları anlatan bir kitap. Ölümle yüzleşmek hiç bu kadar acı olmamıştı. Fiziksel acıdan bahsetmiyorum, ruhun acıması.. Uzak sandığımız ölümün aslında ne kadar yakın olduğunu bir tokat gibi çarpıyor yüzümüze.
Okura, ailenin bütün fertlerinin en derin sırlarını ve yaralarını, kendi anlatımlarıyla gösteriyor. Bilindik roman mantığının dışında bir nevi sohbet havasında bir hikaye. Sıkılmadan bir çırpıda bitirdim.
