2/10
2026 52. kitabı
Selam,
Okumakta zorlandığım bir kitabın yorumuyla geldim. Yorum spoiler içermiyor, bilginize.
Şimdi arkadaşlar... ben bu kitabı sevmedim. Olmamış yani. Hani tutabileceğim hiçbir yeri yoktu ya. Neden mi? Anlatayım.
Öncelikle benim yazardan okuduğum ilk kitaptı ve açıkçası dilini hiç sevmedim. Fazla mekanik ve sığdı. Hiçbir derinliği yoktu. İlk 150 sayfa hikayede yazarın bize karakterleri ve mekanları tanıtmasını okuduk. Mesela kızımız arkadaşıyla oturuyor. Birden hikaye orada duruyor ve biz kızımızın o kişiyi anlatmasını okumaya başlıyoruz. Dış görüşünüzü, sevdiği şeyler, kızımız için ne anlama geldiği ve ne zaman tanıştıklarını filan. Hikaye içinde bu şekilde sürekli yazar müdahalesiyle karşılaştım. Akmadı yani kitap. Bitsin diye sayfaları saydım.
İkincisi karakterler fazla ama çok fazla karikatüristikti. Hiçbiri son sayfaya kadar bir karakter gelişimi sağlamadı. Sonra birden fikirleri değişti ama o noktaya gelene kadar o kadar çok tavırlarında değişim yada yumuşama olması gereken yer vardı ki... Hiçbirinde bir şey olmadı ama son 10 sayfada hepsi fikrini birden değiştirdi. Ayrıca öyle kör inatları vardı ki okutken fenalıklar geçirttiler. Ayrıca hiçbiri sevilecek insanlar değillerdi yani.
Tüm bunların dışında her karakterin kendince bir nedeni var ama hepsi o kadar sığ ve saçma nedenler ki anlatamam. Yani o kadar drama gerek yoktu. Bu nedenlerle yoktu. Saçmaydı.
Kitabı okurken sıkıldım. Sıkıldım. Sıkıldım. Ne yan karakterler ne de ana karakterler okunabilirdi. Kısmen konusu ve adada geçmesi güzeldi ama o kadar.
Kısacası olmamış. Ben beğenmedim. Sağlam bşr kaynaktan öneri almadıkça yazardan başka kitap okumam heralde.
Tavsiye eder miyim? Hayır.
Bu yazarı ve kitapları çok sık karşıma çıkıyordu. Bu kitabına bir şans vermek istedim. Yazarın kendine has kalemi kendini gerçekten belli ediyor. Asla sıkmıyor, betimlemeler tam dozunda ve olay örgüsünü çok iyi kurgulamış. Yazmaya devam ederse çok iyi işler çıkaracağından eminim. Çok fazla romantik kurgu okudum bu yüzden kitabın diğer romantik kurgulara benzemesinden gerçekten korktum ama öyle değilmiş. Evet konu bakımından benzerlik var sonuçta bir kadın ve bir erkek tesadüfen tanışırlar ve aşık olurlar olay budur. Ancak o sıkıcı betimlemeler, olayların gereksiz uzatılması gibi şeyler asla yoktu bu yönüyle çok sevdim kitabı. Cinsellik barındırıyor bu uyarımı da yapayım. Konusundan bahsedecek olursam;
Süveyda babasının ölümünden sonra annesiyle ve onun yeni sevgilisiyle yaşamını sürdürmeye devam eder. Bir gün yaşadığı tatsız olaylar sonucu evi terk etmeye karar verir ve Ankara’ya yerleşir. Bir kitap kafede çalışmaya başlar ve orada Oğuz ile tanışırlar. Geçmişi yakasını bırakmayan Süveyda, yaşadığı türlü zorluklar bir yana, bir de kalbini Oğuz’a kaptırır.
Reklam
Kitabı basit bir cümleyle anlatayım giriş ve sonuç bu kadar herşey çok hızlı oldu olay döngüleri karakterler arasındaki hisler hepsi aşırı hızlıydı çerezlik okunabilir.
Bir Gönül Davası
Yazarın okuduğum ilk kitabı oldu. Hikaye ilerledikçe ısındı içim karakterlere. İlerleyen bölümlerde aniden gelen zaman atamasında `ne oluyoruz?` dedim. Çünkü her romantik hikaye karakterlerin kavuşmasıyla biter. Ancak asıl hikaye o zaman başladı. Anne olduğum için mi bilmiyorum ama ağlaya ağlaya gözüm çıktı, boğazım düğüm düğüm düğüm okudum son bölümleri. Spoiler içerecek bir şeyler yazmak istemiyorum. Sadece kitabın acı tatlı bir hikayesi olduğunu ve içinizi ısıtacak bir dünyaya sizi götüreceğini söylemek isterim.
Konusunu birde benden okuyun
Gülce’nin babası, o daha çocukken şehit olmuştur. Bunun üzerine annesi, çocuklarından bir söz ister: Oğlu asla asker olmayacak, kızı da hiçbir zaman bir askerle evlenmeyecektir. Ancak hayat, annesinin planladığı gibi ilerlemez ve Gülce, bilmeden kalbini bir askere kaptırır.
Yaz tatili için adaya gelen Gülce, lise yıllarında hoşlandığı Sancak’ın askerden döndüğünü öğrenir. Fakat Sancak ile abisi arasında yaşanan kavga sonrası Gülce ondan uzaklaşır ve hislerini içine gömer. Küçük bir yerde yaşamaları ve ortak arkadaş çevreleri nedeniyle sürekli karşılaşırlar. Üstelik Sancak’ın da ona karşı bir şeyler hissettiğini fark eden Gülce, kendini yeniden ona çekilirken bulur. Ta ki buluşacakları gece Sancak’ın haber vermeden çekip gitmesine kadar…
~~~Yorumum~~~
Oldukça akıcı bir hikâyeydi. Bir günde bitirdim. Tatlı, çerezlik ve kafa dağıtmalık bir kitaptı. Konusunu ve atmosferini sevdim. Küçük mahalle ortamı, arkadaş grubu, deniz, kum ve güneş havası kitabı daha keyifli hale getirmişti.
Kitapta en çok Gülce’nin annesine sinir oldum. Tek başına iki çocuk büyütmek elbette zor ama bunu bu kadar baskıcı olmadan da yapabilirdi. Gülce’den sürekli ders çalışmasını, saçma kitaplar okumamasını ve sevgili yapmamasını istiyor. Özellikle mahalleden biriyle birlikte olmasına aşırı karşı çıkması çok bunaltıcıydı. Kızını resmen sıkboğaz ediyordu.
Ayrıca komşularıyla ve özellikle Sancak’ın ailesiyle neden bu kadar kötü oldukları tam açıklanmadı. Yazarın o konuya biraz daha değinmesini isterdim.
Gülce’nin abisine de bazı yerlerde çok sinir oldum. Özellikle Sancak’a yaptıkları gerçekten sinir bozucuydu. Kardeşini korumaya çalışmasını anlıyorum ama bu konuda Sancak’ın harcanmasına üzüldüm.
Bir de Buket… Onun adına gerçekten kalbim kırıldı.
Kitabın en sevdiğim yanı ise olayların gereksiz
Bu kitabı 5 saata bitirdim. Və bu incelememdə ocudukca nə hisslər keçormişəm tək tək yazdım. Dəyişmədən hər hadisədə hiss etdiklərim….
Tipik Wattpad kitabı oxuduğumu düşünürdüm, ta ki Sancak dava edib gedənə kimi... 7 bölüm “tipik wattpad kitabı” deyə-deyə gəldim, bölüm sonu ağzım açıq qaldı. Mən Sancak Gülcenin qardaşı ilə dava edib sanarkən, adamın atası ilə dalaşıb çıxıb getməsi... Üstəlik, "gözləyəcəm" dediyi halda özünün o görüşə getməməsi...
Yəni, ən azından düşünürdüm ki, Alperen ilə dalaşdı, qızı sevə-sevə çıxıb əsgərə getdi, amma qayıdıb gəlib olğun bir şəkildə sevgisini etiraf edər. Bizimki atası ilə necə böyük qırğın edib ki, görüşü belə unutdu... Çaşdīm qaldım. Bu iş tipik Wattpad “abinin arkadaşı” kurgusundan çıxdı deyəsən.
Ha, yox, yanılmamışam, dava etmişdilər... Deyirəm axı, niyə təkcə atası ilə dalaşdığı üçün getsin ki? Nə dərəcədə böyük dava edə bilər ki, o görüşü unuda bilsin...
Uzun zaman sonra "bu bölümü də oxuyum yataram" deyə-deyə az qalıb kitabı bitirim. Yazı dili o qədər gözəldir ki... Əsl “Asker kurgusu”dur. O duyğunu elə gözəl hiss etdirdi ki...
Kitaba başlayarkən digər "trope"lara fokuslanıb "Asker kurgusu" olduğunu unutmaq istədim ki, sonra ordan zəif qalar, bal kəsərəm. Amma bu kitab gözləmədiyim şəkildə çox gözəl oldu.
Fatihi heç sevməmişdim ilk bölümlərdən, yanılmadım da...
Oha! Fatih olayında tam başqa klişe səbəb gözləyirdim, bunu düşünməmişdim. Dedim, amma yanıldım. Mövzu tam da düşündüyüm klişe mövzulardan idi, amma yazar bunu elə yazıb ki...
Sona doğru hər şey ortaya çıxanda Alperenin reaksiyası çox klişe oldu. Adam zatən başdan deyib də sənə. Atasını bəhanə etməsi anlaşılan idi, amma illərdir danışmadığı köhnə dostuna da “o mənim dostumdur, bunu niyə etdiniz?” deməsi gərəksiz idi.
“Kardeşim olarak gördüğüm biri kardeşime
Reklam
Reklam