Kişinin kendi dışındaki dünyayla bağlantılı olma gereksinimi, yalnızlıktan kaçınma gereksinimidir. Fiziksel açlık nasıl bedeni ölüme götürürse, kendini tümden yapayalnız ve soyutlanmış hissetmek de aynı şekilde insanın zihnini parçalanmaya götürür.
Özgürlük soyut bir kavramdır. Bu duyguya sahip olandan bu hiçbir zaman alınamaz. Şair demiş? Zincirlerimle özgür! Öyle insanlar vardır ki hapishane dışında da özgür olamazlar. İnsan vücudu bağlanabilir, ama düşünceleri hapsedilemez. Düşünceler özgürdür!