Sevdiğim adam..
Karanlıklarımın tek ışığı.
Bir babadan çok daha ötesi olduğunu bilmek,sana olan sevgimi her geçen gün biraz daha büyütüyor.
Çünkü bir insanın kalbini en güzel çocuklar anlatır bunu bilirim.
Bir çocuğun gözlerindeki güven, onun nasıl bir insan olduğunu sessizce söyler. Miniğin gözlerinde gördüğüm o güven senin nasıl güzel bir baba olduğunun en büyük ispatı benim için.
Ve sen sadece sevdiğim adam değilsin, aynı zamanda dünyanın en güzel kalplerinden birine sahip bir babasın benim içimde.
Eksik kalanları tamamlayan,
Sevgiyle iyileştiren,
Sarıp sarmalayan,
Koruyan,kollayan.
Ev güvenli limansın sen.
Bazen seni izlerken içimden uzun uzun susuyorum.
Çünkü bazı duyguların sesi olmuyor.
Bir çocuğun saçını okşayışında,
bir gülüşünü duyunca gözlerinin içinin parlayışında,
yorulsan da sevginden hiçbir şey eksilmeyişinde öyle güzel bir yanın var ki.
İnsan sevdiği adamın merhametini gördükçe daha çok seviyor.
Ben de seni öyle seviyorum işte.
Dokunabileceğin tüm kalplere dokunuşun,
İçinde yer edenlerin güzelliği öyle sarıp sarmalıyor ki içimdeki çocuğu.
Belki bu yüzden hayallerim hep sana çıkıyor. Belki bu yüzden geleceği düşündüğümde aklıma bir tek sen geliyorsun.
Çünkü ben yalnızca seni özlemiyorum.
Seninle yaşayacağım günleri de özlüyorum. Henüz gerçekleşmemiş anıları bile özlüyorum bazen.
Hayalini kurduğum küçük bir kız çocuğu var benim.
Gözleri gülerken sana benzeyen,
ellerini tutarken kendini güvende hisseden,
sen eve geldiğinde koşarak boynuna sarılan bir kız çocuğu.
Onun saçlarını toplarken yüzündeki sabrı, düştüğünde onu kaldırışını,
korktuğunda sımsıkı sarılışını hayal ediyorum.