Lugano sınırına girdiğimde insanlığımdan vazgeçmedim. İnsan olmanın bedeli buysa, yirmi altı yıldır ödediğim bu bedeli; zamanı kesinleşmemiş ömrümle, haz peşinde kaybetmediğim zihnimle ve içimde hissettiğim ufak umut kırıntılarıyla ödeyebilirdim.
Umut denilen dalkavuğu da savıyorum başımdan.
“Yeterince kitabın var” diyenlere cevabımız hazır.
Dua bir umut çığlığıdır.
Olur öyle şeyler dünyadayız.
Duygu ve Düşünce
Hadi yeni bir kitap okuyalım, hafiflesin zihnimiz🤓🎀 🌾
1000Kitap
- Daimi yoldaşım her zaman olduğu gibi umutlanmamam için beni uyardı. Ama umut vazgeçilmesi zor bir alışkanlıktır. 🎬 Front of the class
Film