Unutmak istemediğim mesaj
Her zaman elimizde olmayan şeyleri, seçmediğimiz hayatları düşünüp mutsuz ediyoruz kendimizi. Mutlu olmak için büyük şeylere sahip olmaya gerek yok, küçük şeylerle yetinebilmeli, kendi potansiyelimizi farkına varmalıyız.
Ayrıca dünyanın bütün imkanlarının ayaklarımızın altına serildiği bir durumda bile sevginin yoksunluğu hayatı anlamsızlaştırmaya yetiyor. “Sevgi olmadan hiçbirinin anlamı yok.”
Bugün sizlere @seydabozkurtofficial kaleminden #külce adında güzel bir şiir kitabıyla geldim yazardan okuduğum üçüncü kitap diyerek havamı atıyorum ve kitabımızı tanıtmaya geçiyorum
.
Şiirlerinde aşk, ayrılık, terk edilme, yalnızlık ve kadın temalarını işleyen yazarımız bir yandan şiirleriyle bizleri buluştururken aynı zamanda anlamlı ve güzel sözlerle bizleri dinlendiriyor.
.
Tek solukta biten abartısız , sade ama bir o kadar özenli mısralar.
.
Kısa sürede biten ancak uzunca düşündürecek bazı mısralar.
.
Ben kahvemi yudumlarken okudum, sizler okudunuz mu? Okuduysanız sevdiniz mi?
.
Şeyda hanımcım kaleminize sağlık, nice güzel kitaplarınızda görüşmek dileğiyle. Okuyucunuz bol olsun ️
.
.
.
#heryazardanbitutam @seydabozkurtofficial #paranayayınları @paranayayinlari
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Araf..·118 syf.·1000Kitap
10/10
2026 115. kitabı
Seni düşünüyordum, Susana. Yeşil tepelerde. Rüzgârlı havalarda uçurtma uçururduk tepelerde, aşağılarda kalan köyün sesleri gelirdi kulaklarımıza, rüzgâr uçurtmanın ipini çekelerdi. “Koş, Susana.” Yumuşak ellerin ellerimi yakalardı. “Gevşek bırak ipi."
Rüzgâr nasıl güldürürdü bizi; ip parmaklarımızdan kayarken birbirimize bakardık; bir kuşun kanatları çarpmış gibi usulca kopardı ip. Kâğıt-kuş yukarlardan taklalar atarak düşerdi, toprağın yeşili içinde eriyene kadar saçaklı kuyruğunu sürürdü ardından. Dudakların ıslaktı, çiy tanelerini öpmüştüm sanki.
Seni düşünüyordum. Orada deniz-yeşili gözlerinle bana bakışını.
Susanna, ne kadar uzaklardasın sen, bulutların üstünde, ta uzaklarda, tepelerde gizlenmişsin. O’nun büyüklüğünde, O’nun bağış dolu Kutsal Yüceliğinde saklısın, seni bulamam artık, göremem. Orada sözlerim erişemez kulaklarına."
Damlaların düşüşünü gözlüyordum Susana, şimşeğin parıltısında her soluk bir iç çekişiydi, her düşüncem sen."
---
Ne yazsam az kalacak, ne desem eksik...
Ne dökülür ki kelimelere; yaşayanlar mı, ölenler mi, anılar mı, geç kalınmış bir intikam isteği mi yoksa aşk mı? Comala’da bu ayrım çoktan silinmiştir. Ne gerçeğin ayakları yere basar burada, ne de büyünün kanatları vardır; anlatılan her şey, sıcaktan kavrulmuş taşın ve toprağın kendi kendine mırıldanmasıdır belki de bir yerlere sinmiş, saklanmış yankılar vardır.
Zaman, dağınık ilerler, ileri geri akmaz, evet. Ama belki de hiç akmaz. Her fısıltı, her çığlık ve her susuş, o hiç geçmeyen, her an yeniden doğup aynı yerde can veren sonsuz bir şimdinin içinde gizlidir. Ne geçmiş gömülebilmiştir ne de gelecek bir umuttur; her şey şu anda asılı kalmıştır.
Adem’in dünyaya bırakılması gibi bırakılır Juan Preciado bu coğrafyaya. Kimse karşılamaz. Tekinsiz, kurak ve ölü bir
"Hayatta en ağır yük, yaşanmamış ihtimaller midir?"
Gece Yarısı Kütüphanesi, tam da bu sorunun peşinden giden bir roman. Hepimizin zaman zaman kurduğu "Keşke..." cümlelerini alıp önümüze seriyor. Farklı seçimler yapsaydık gerçekten daha mutlu olur muyduk, yoksa her hayatın kendine özgü bir bedeli mi var?
Kitap, sade ve akıcı bir dille ilerliyor. Felsefi yönü ağır olsa da okuyucuyu yormuyor; aksine insanı kendi hayatını sorgulamaya davet ediyor. Yer yer hüzünlendiriyor, yer yer umut veriyor. En güçlü yanı ise kusursuz bir hayatın aslında var olmadığını hissettirmesi.
Benim için bu romanın en değerli mesajı, mutluluğun başka bir hayatta değil, bazen elimizdeki hayatı farklı bir gözle görebilmekte saklı olduğuydu.
Okuyup bitirdiğinizde belki de "Keşke..." dediğiniz bazı şeylere eskisi kadar sıkı tutunmayacaksınız...
bayaaa uzun bir yorum oldu zkdjsm·320 syf.·1000Kitap
8/10
2026 105. kitabı
Yazarın ilk romanı olmasına rağmen kurgunun işlenişi, karakterlerin dinamizmi ve o akıcı anlatımı beni gerçekten yakalamayı başardı. Alice ve Henry arasındaki o tatlı çekim, ilk başta birbirlerinden nefret ediyor gibi görünseler de aralarında filizlenen o samimi bağ içimi sıcacık yaptı.
Hikayeye değinecek olursak; prestijli Airington Lisesi'nde son sınıfta okuyan Alice, okulun tek burslu öğrencisi. Zengin ve elit ailelerin çocuklarının gittiği bu okulda alt sınıftan birinin barınması neredeyse imkansızken, Alice zekası ve çalışkanlığıyla okul birinciliğini kimseye kaptırmıyor. Tabii bir de onun bu birinciliğini her sene paylaşmak zorunda kaldığı akademik rakibi Henry Li var. İkisi de inanılmaz rekabetçi ve mükemmeliyetçi. Alice tam bir bilgi makinesi; hatta dürüst olmak gerekirse onun bu aşırı uçlardaki hatasız olma çabasını kendime çok yakın buldum ve karakteri bu yüzden ayrı bir sevdim.
Her şey yolunda giderken Alice, ailesinin artık okul masraflarını karşılayamayacağını öğreniyor. Hayatı tepetaklak olmuşken aniden görünmez olmaya başlıyor. Ve işin en tuhafı, etrafındaki herkes onu tanıyıp popülaritesini bilirken, başı sıkıştığında bu durumu anlatabileceği tek bir yakın arkadaşı bile yok. O da çaresizce bu sırrını paylaşmak için nefret ettiği rakibi Henry’nin yanına gidiyor.
Açıkçası Henry'nin ve çevredekilerin bu fantastik durumu bu kadar çabuk kabullenmesi ve sakin kalması bana biraz gerçek dışı geldi. Ben olsam kesinlikle çok daha büyük bir şok yaşardım. Neyse, kurgunun büyüsünü bozmamak için buraya çok takılmıyorum. Alice ve Henry bu gizemi nakde çevirmek için birlikte "Pekin Hayaleti" adında gizli bir uygulama başlatıyorlar. Alice, öğrencilerin gizli isteklerini takip ederek ciddi bir para kazanmaya başlıyor.
**Genelde bu tarz lise kurgularında çok
Çok güzel bir okuma süreci oldu diyemem. Kendimi zorlayarak okudum biraz. Çok kötü de diyemem çok iyi de. Ortalama bir kitaptı. Gece Yarısı Kütüphanesi'yle kıyaslamak doğru olmaz tabi ama bu kitabın dilini çok beğenemedim açıkçası. Belki çeviriyle de ilgili olabilir, bilemiyorum. Ama okurken çoğu zaman sıkıldım. Normalde gerçek hayatta karşılığı olmayan şeyler okumayı severim. Ama bu kitaptaki konu bir türlü ilgimi çekemedi. Olay akışı biraz basit geldi bana. Yine de doğaüstü olaylar okumak istiyorum diyenlere tavsiye ederim. Ama ilk önce aynı yazara ait olan Gece Yarısı kütüphanesi'ni okuyun. Dili çok daha güzel ve akıcı. Keza konusu da öyle.
