Pedro Paramo
Juan RulfoYazar:
Juan Rulfo
Çevirmen:
Tomris Uyar
Tahmini Okuma Süresi:
3 sa. 21 dk.
Sayfa Sayısı:
118
Basım Tarihi:
1983
Yayınevi:
Can Yayınları
Orijinal Adı:
Pedro Páramo
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Diğer Baskılar
7 diğer baskı · Tümünü Göster
Pedro Paramo
1.961 okunmaDoğan Kitap · Aralık 2019 · 150 s.
Pedro Paramo
166 okunmaCan Yayınları · 1983 · 118 s.
Pedro Paramo
92 okunmaDoğan Kitap · Aralık 2019 · 150 s.
Pedro Páramo
23 okunmaYapı Kredi Yayınları · Ocak 2005 · 100 s.
Pedro Paramo
7 okunmaKitabal · 2014 · 192 s.
Pedro Paramo
4 okunmaDe Yayınevi · 1970 · 135 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Nefretin ta kendisi
Puan vermedi·118 syf.·
2019 77. kitabı
H. Ali Toptaş bir yazısında yazacağı roman ve okuyacağı kitapları düşündükçe hayatın kısa olduğunu okuyamayacağı birçok kitabın olacağını, bazı kitapların kör noktasında kaldığını bunları ya bir
Okudukça açılan bir düğüm, çözülen bir bulmaca; okundukça çıkılan bir labirent diye tanımlanacak bir roman Pedro Paramo. Nedir bu romanı bu kadar özel yapan dendiğinde Latin Edebiyatı'ndaki tür öncülüğü, Marquez'in uzunca bir süre okuduğu ve hatta ezberlediği tek kitap olması, Yüzyıllık Yalnızlık'ın ortaya çıkmasındaki önemli rolü geliyor. Okunması zahmetli ama her okuyuşta farklı bir yönünü keşfedeceğimin farkında olarak bitirdim kitabı. Bir ölüler şehrini adımladım, kulaklarımda sürekli değişen insan sesleriyle sokaklarında yürüdüm. Anlatıcılar ve kurgular iç içe geçerek ilerliyor sona doğru bir çözülme yaşıyorsunuz yahut romanın tarzına alıştığınız anda roman bitmiş oluyor. Marquez gibi ezberleyemesem de tekrar tekrar okuyacağım bir roman. Postmodern edebiyata gönül verenler daha fazla sevecektir.
Kitabın olay akışı çok derin ve nerdeyse pargraftan paragrafa zaman anlam ve gerçeklik değişiyor en ufak dikkat dağınıklığı affetmiyor ve malesef benim başıma geldi ve olayın akışı bir kere koptumu bir daha toparlayamadım
Ölünce herkes cennete gitmek ister. Ama cennetin kapıları daha bu dünyada yaşarken kapandıysa ve üstelik ölünce günahlarından da arınması için, bağışlanması için o son duaları da yapılmadıysa geriye
Büyülü gerçekçiliğin atası dedikleri Pedro Paramo’yu okumamak olmazdı, sırf bu açıdan bile okunabilir. Marquez’den Cortazar’a, Borges’ten Fuentes’e kadar birçok yazara öncü olmuş bir kitap nihayetinde.
Juan Preciado isimli kahramınımız ölüm döşeğindeki annesinin vasiyeti üzerine, babası Pedro Paramoy’u bulmak için yola çıkar. Başta bir yolculuk hikayesi gibidir ama olayların seyri –ve hatta zamanı– değişir. İlk başlarda diyalogların kimler arasında geçtiğinin ve zamanının belli olmamasından dolayı kitap zorluyor ama sayfa atladıkça tarzı dolayısıyla da sizi adeta büyülüyor, yani türünün hakkını gerçekten veriyor. En azından bende böyle bir etki yarattı.
Ölümü, ezilmişliği ve dönemin Meksika’sında geçen toplumsal olayları kendine özgün tarzıyla okuyucuya sunuyor Juan Rulfo. Herhangi bir zaman ve olay örgüsüne bağlı kalınmamış. Bu yüzden okuması zor olsa da kesinlikle anlaşılmamak gayesiyle yazılmış bir kitap değil, kendi içindeki düzensizliğinde bir düzen mevcut.
Okuduğum kitaplar arasındaki en özgün ve çarpıcı olanların yanına an itibariyle yazdırmıştır adını. Damağımda bıraktığı o edebi haz hâlâ duruyor.
Marquez’i sarsan Rulfo’nun eseri hakkında çarpıcı değerlendirmesi...
1980 yılında ulusal bir ödül alan Rulfo için, ünlü yazar Marquez şöyle diyor: “Pedro Paramo romanını ilk okuduğum akşam uyuyamadım. Uzun süredir böyle bir şok yaşamamıştım. Tıpkı on yıl önce yoksul öğrenci odamda Kafka'nın Değişim'ini okuduğum geceki şok gibi. Ertesi gün Rulfo'nun öykülerini okudum. Rulfo'nun yazınsal yapıtı ancak 300 sayfa, ama Sophokles gibi ölümsüz.”
Büyülü Gerçekçiliğin kurucusu RULFO'dan bir başyapıtEdebiyat
Meksika edebiyatının ana konularından biri olan devrim yıllarının (1910-1919)olaylarını, kent yaşamında geçirilen değişiklikler anlatılıyor. Zalim bir köy ağasının çöküşü, uyguladığı sömürü düzeni, ölülerle canlıların elele yaşadıkları tozlu köylerde geçen olaylar, düşle gerçeğin içiçeliği (Arka kapaktan).
Meksika ve Latin edebiyatının büyük ismi ve sonraları Marquez gibi yazarların geliştirdiği Büyülü Gerçekçilik akımının kurucusu Juan Rulfo 'nun başyapıtı olan eser, okuduğum #ovaalevalev adlı öykü kitabının ardından etkilemeyi sürdürdü beni. Olaylar gerçek ile düş arasında flu bir boyutta geçer gibi bir oraya bir buraya dönüyor. Bazen karakterleri takipte zorlanıyorsunuz ama gerçekten büyülü bir yazım tekniği. Sömürülen ve savrulan yarı ölü insanların arafta kalan umutları sanki. Tek kelimeyle etkileyici.
Ayrıca bendeki ilk baskıdaki #tomrisuyar çevirisi için de #canyayınları 'na teşekkür etmem gerek., oldukça iyiydi.
Ben büyülü gerçeklik sevmiyorum
Cunku ben düzen sistem seven bir oğlak burcuyum.
Bu kıtaplar fevkalade düzensiz, karmaşık birşey oluyorlar.
Su ana kadar büyülü gerçeklik kitabı hiç sevmedim ,sevdiren bir yazar çıkar belki.
Sadece bazı alıntıları ile hoş bir kitaptı derim ama vasfi çok abartılmış bence bu kitabin
Birkaç yıl önce bu kitabın adını ve şanını duymuştum. Ama nedense kitabın ismi yeniden karşıma çıkana kadar unutmuştum böyle bir kitabın varlığını.
Okumaya başladığımda ilk sayfalarda biraz zorlandım açıkçası. Ama ilerledikçe kitabın ahengine kapıldım gittim diyebilirim. İlk bakışta kısa gibi görünse de satır aralarına o kadar çok anlam ve mesele sığdırmış bir kitadı ki Pedro Paramo... Sürekli düşünüp, hayal edip, sorgulayıp, üzülüp, sinirlenip bazense neredeyse bulmaca çözmeye çalışır gibi bir halde buldum kendimi. Böyle bir anlatımı tecrübe etmek mutlu etti beni. İlerleyen zamanlarda tekrar okuyacağımdan eminim bu kitabı. Çünkü bir seferde anlamanın ya da sindirmenin zor olduğu bir eserdi diye düşünüyorum. Ama okurken hissettiğim çok farklı bir büyüsü de vardı.
Kitabın aynı isimli 1967 yapımı bir filmi varmış. Hatta bu yıl yine aynı isimli yeni bir versiyonu da çekilmiş bu Latin klasiğinin. Ama henüz yayınlanmamış bu film. Bunu öğrenmek beni ayrıca sevindirdi. İki filmi de büyük bir merakla izleyeceğim. Çünkü açıkçası bu tarz bir eser sinemaya nasıl uyarlanmış olabilir fazlasıyla merak ediyorum. Belki kitabı tekrar okuyuşum bu filmleri izledikten sonra olur.
#okudumbitti
Juan Ralfo
Pedro Paramo
Yazar Hakkında
Juan RulfoYazar · 4 kitap
Juan Rulfo, (d. 1917, Sayula, Meksika - ö. 1986), Meksikalı yazar.
Juaak çalıştı. 1953'te "Kızgın Ova" adlı kitabında toplayacağı kısa öykülerinin çoğu daha önce Pan dergisinde yayımlandı. Tek romanı "Pedro Paramo" ise iki yıl sonra 1955'te okuyucuya ulaştı. 1933'ten sonra sürekli olarak Mexico şehrinde yaşayan Rulfo, Ulusal Yerli Araştırmaları Enstitüsü'nün yayın yönetmenliği bölümünde görev aldı ve Meksikalı Yazarlar Merkezi'nde genç yazarlara danışmanlık yaptı. 1986'da öldüğünde, Meksika'da Ulusal Edebiyat Ödülü ve İspanya'da Cervantes Ödülü'ne değer görülmüş, Meksika Edebiyat Akademisi'ne seçilmiş bulunuyordu.
