Salondaki tüm leshrinler koroya mırıldanarak eşlik ediyordu. Leshrinlerin çok eski bir ağıtı olan bu eşsiz müziğin sözleri aşağı yukarı şöyleydi:
Zaman bizi büyük acılardan süzer
Hâl dinlemez, medet bilmez bizi üzer
Ne çok elem her dem her yer
Ah bu insan denizi, bu ufuksuz keder
Oysa öylesine bütün ve sonsuzdur;
Bir ses
Bir nefes
Ve bir gülümseme
Sonra bir anlığına gökyüzüyle göz göze gelmek
Yaşam oysa öylesine kusursuzdur;
Bir yol
Bir yoldaş
Ve bir yol hikâyesi
Sonra varıp evrenin kıyısına kendinle yüzleşmek
Zaman bizi toz edene değin ezer
Sonra gün gelir kalbimiz nihayet sezer
Ne çok bedel her dem her yer
Ah yitip giden kimsesizler, sözsüz ölüler