Bizler, gerçek hayatla bağını bir şekilde koparmış,yarım yamalak yaşayan insanlarız.Hatta öyle ki,gerçek hayatın adını duymak bile midemizi bulandırır , hatırlamaya tahammül bile edemeyiz
Gerçek mutluluk, yavaş yavaş, azar azar gelir ve bu bizim hayata bakış açımızla, çevremizle, çevremizdekilere karşı davranışımızla doğrudan doğruya ilgili ve orantılıdır. Mutluluk, birbirini tamamlayan ufak tefek şeylerin birikmesiden doğuyor.