Her akşamki yoluma koyulmuş gidiyorum.
Her akşamdan vücudum bu akşam daha yorgun.
Öyle istiyorum ki bu akşam biraz sükûn,
Bir cami eşiğine yatıversem diyorum.
-Rabbim, şuracıkta sen bari gözlerimi yum!
-Sen, bana en son kalan, ben senin en son kulun;
-Bu akşam, artık seni anmayan İstanbulun
-Bomboş bir camiinde uyumak istiyorum.
-Sonsuz sessizliğini dinlemek istiyorum.
-Bilirim ki taşlığın bir döşek kadar ılık,
-Sana az daha yakın yaşamak için artık,
-Rabbim, ben yalnız zeytin ve ekmek istiyorum.
Ziya Osman Saba