Evet ölüme gidiyor bu yolun sonu, idama gidiyor. Biliyorsun bunu. Yakalandığın andan başlayarak bunu hep biliyorsun. Hele hücreye tıkılıp da düşünme rahatlığına erince; yine aynı şey idam, ölüm.
Ama, biliyor musun, pek de korkunç gelmiyor bu sana.
Umut mu? Umut her zaman var. Umutsuzluk diye bir şey yok. En azından, "Kaçabilirim," "Kurtulabilirim," diye düşünüyorsun.
Ama bağışlanmayı düşünmüyorsun. Çıkarılacak bir af'fı düşünmüyorsun. O yok işte.
