umutuysll

umutuysll
@umutuysll
Kalinikhta.
Sone - 27
Yorgun argın, alırım yatağımda soluğu: Yatak, yol yorgununa en hoş dinlenme yeri, Ama bu sefer başlar aklımın yolculuğu, Kafam çırpınır gövdem bitirmişken işleri; Depreşen duygularım gurbet elden o zaman Sana varmak isteyip uğrunda hacca çıkar, Baygınlaşan gözlerim açıldıkça durmadan Sırf körlerin gördüğü karanlıklara bakar: Hiç değilse ruhumda düş kuran bir göz var da Görmeyen bakışıma senden hayal getirir, Hayalin karanlıkta elmas gibi parlar da Korkunç geceyi süsler, ona taze yüz verir. Gündüz bedenim, gece aklım huzur bulamaz, Gövdeyle baş senden de benden de kurtulamaz.
Sayfa 27·Kitabı okudu
Alıntı
Reklam
"Akşamları rüzgâr camları döverken, lambayı yakıp ateşin karşısına geçip bir kitap okumak kadar hoş şey var mıdır?"
Alıntı
Şükürler etmeli yaradan Allah'a Böylesine güzel bir eser, şüphesiz ona mahsus.
Alıntı
Yalnızlığı benimsemeli sen, kendimce kendinle sen.
1000Kitap
Bir günbatımı düşer üzerimize, Zeytin dallarıyla süslenmiş bir zaman, Toskana ufuklarında mor bir serinlik, Şarap gibi dinlenmiş, sessizce akan. Deniz uzaktan gülümsüyor bize, Dalga dalga bir hatıra getirir rüzgâr, Umut yanımda — gözlerinde mitler dolu, Kıvırcık saçlarında bir tanrının baharı var. Ben, güneşte kavrulmuş taşlar gibi, Suskun ama içinde yanan bir tarih, Omzumda geçmişin yüküyle dimdik dururken, Gözlerimde çocukluk, dostluk ve sarih. Yıldızlar henüz doğmamışken göğe, Toprak sıcak, rüzgâr serin ve biz oradayız. Bir bağbozumu gülümseyişi gibi içimiz, Sonsuzluğa şarap kadehleriyle sarkarız. Konuşmadan anlatırız her şeyi birbirimize, Bir gülüş yeter bazen; bazen bir sessizlik. Ganymede’nin gölgesi düşer Umut’un yüzüne, Ben de Prometheus gibi, yanmakla bitmiş. Tanrılar bilmez bu dostluğun kokusunu, Ne Zeus bilir, ne de Apollon anlar bizi. Biz, insanız — biraz kırık, biraz şiir, Ama her zaman kalbimizde taşıyan yıldızı.
Alıntı