Kitap yazım şekli nedeniyle çok ilgimi çekmişti ve büyük bir heyecanla başlamıştım. Ben gün gün olacak şekilde ekrem ve deryanın günlükleri eş zamanlı bir şekilde okudum. Her ikisinin de hem kendi hayatlarının kendi ağızlarından okumak, kafalarının içindeki sesi duymak, birbirlerine söyledikleri yalanlara şahit olmak, birbirleri halkındaki görüşleri yorumları vs. beni baya bir içine çekti. Acaba sonu nasıl bitecek nasıl bir yere bağlanacak diye merakla okudum ama bana göre sonu bomboş bir şekilde bitti. Günler ilerlerken yazar sizi daha da meraklandırıyor acaba ne olcak diye ama hiç bir şey olmadan öylece bitip gitti kitap. Ayrıca ekrem beyin günlüğünü okurken kişilerin isimlerinin sadece baş harfiyle bahsetmesinden hiç hoşlanmadım. Okumanızı tavsiye eder miyim evet ederim ama kesinlikle sonunun daha vurucu olmasını isterdim.