Semper Fi
@unfou
Uzanmış yatıyorum, hareketsiz; tek gördüğüm şey bir boşluk; tek beslendiğim şey bir boşluk; içinde hareket ettiğim tek şey bir boşluk. Acı bile çekmiyorum.
Ayrılıklar aşkı canlandırır denir ya, pek doğru, lakin salt şiirsel bir anlamda canlandırıyor. Anılarda yaşamak, aklın alabileceği en mükemmel yaşam. Anılar, gerçeklikten çok daha fazla bir doygunluk hissi uyandırıyor, ve hiçbir gerçekliğin sahip olmadığı bir rahatlık ve güvence var onlarda. Zira anımsanan bir gerçeklik, çoktan sonsuza karışmış, dolayısıyla artık hiçbir zamansal önem taşımıyor.
Asıl haz, haz alınan şeyde yatmıyor; onu fikren
arzulamada yatıyor. Hizmetimde naçiz bir cin olsaydı da, bir bardak su getirmesini emrettiğimde, o bana onun yerine, dünyanın en değerli şaraplarını bir kadehde karıştırırak hazırladığı leziz karışımı sunsaydı, onu kovardım.
Gönlüme öyle bir ağırlık çöktü ki, hiçbir düşünce
onu kaldıramıyor, hiçbir kanat çırpışı onu göklerin en üstün katına yükseltemiyor. Hareket etse bile, toprağı süpürerek ilerliyor, fırtına öncesinde rüzgar şiddetlendiğinde alçaktan uçan kuşların yaptığı gibi. Öz benliğimin üzerine bir kaygı, bir korku çöreklenmiş, depremin ön habercisi gibi.