nur
@unknowablee
zaman duvarında bir delik var
oradan yüzüm görünür
bir şeyler var bilmediğim
biliyorum,
koparırsam bir otu, ben ölürüm
yukarı tırmanırım, zirveye dek
ben kanatla ve telekle doluyum
karanlıkta yol görürüm
ben fenerle doluyum
ben ışıkla ve kumla doluyum
ve ağaçla doluyum
ben yolla, köprü, nehir, dalgalarla doluyum
suda bir yaprağın gölgesiyle doluyum
ne ki yalnızdır içim!
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
bu gece
yalnızlık gömleğimin sığacağı bir bavulu almalıyım
hamasi ağaçların göründüğü yöne ben gitmeliyim...
bana hep seslenen
o sözcüksüz genliğe gitmeliyim
birisi yine seslendi: Sohrab!
ayakkabılarım nerede?
bana gelirseniz şayet
yavaş ve yeğni gelin
yalnızlığımın ince çinisi
çatlamasın...
bana gelirseniz şayet
hiçistanın ardındayım!
hiçistanın ardında bir yer var
hiçistanın ardında havanın damarları toprağın en uzak yığınında açan çiçeklerden haber getiren habercilerle doludur.
sürekli yanlış yöne gitmek… insan bir noktada kendine “yine mi cidden?” diye soruyor. dalgınlığım başka bir boyuta ulaştı -_-