nrsema
@unpocoloco
“ben de düşünüyorum, öyleyse varım, ama kimim?”
30 okur puanı
Mart 2017 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Reklam
“Bırak başkalarının ne düşündüğünü öğrenmeyi; kendimle ilgili bile bir kesinliğe varamamak, her an başka biri gibi olabileceğimi bilmek mahvetti beni. İlişkilerin, sevginin, acının, insan için önemli olan her şeyin mutlak göreceliliği ödümü kopardı. Bir zaman geldi, içerideki ve dışarıdaki dünyayı tamamen aynı yönetebilirim sandım dışarıda nasıl görünmeyi seçersem seçeyim, içeriyi temiz tutabilirim. Başaramadım. Söylediğim yalanları ayıramaz oldum. Hangisini diğerlerine hangisini kendime söylediğimi bilemedim. Ayıramadıkça derim inceldi. Her söyleneni doğru sandım. Geleni geçirdim. İçeride göz gözü görmez oldu. Dışarıdan bile daha tekinsiz bir yere dönüştü. En zoru da bunu bile saklamaya çalışmak oldu. Kötüyken iyiymiş gibi yaptım. Sonunda öyle kırılgan bir hale geldim ki elimde kalanı korumak için yapabileceğim tek şeyin oyuna devam etmek olduğunu düşündüm. Şimdi şimdi anlıyorum neler olduğunu... Kızamıyorum da kendime çünkü ne kadar bakarsam bakayım, o kadar yakından bir şey görmem mümkün değilmiş.”
“Bir de bakarsın, esas madde uçmuş, sebepler buharlaşmış, suçluyu bulmak imkânsız olmuştur; hakaret hakaretlikten çıkıp, kaderin bir cilvesi, kimsenin suçu olmayan diş ağrısı gibi bir şey haline gelmiştir ve elbette duvar yumruklamaktan başka çare kalmamıştır. Esas sebebi bulamayınca vazgeçer, bıkarsınız. Bir kere kendini duygularına kaptır, bir anlığına şuurunu susturup, düşünmeden, esas aramadan hakaret et, nefret et, birini sev, daha doğrusu boş durmamak için bir şeyler yap bakalım. En geç öbür gün bu bilinçli kandırmaca yüzünden kendi kendini küçümsemeye başlarsın. Sonuç: Sabun köpüğü ve atalet.
Ah baylar, belki de ben ömrüm boyunca başlamayı da, bitirmeyi de beceremediğim için kendimi akıllı bir adam sayıyorum.”
