Başlangıçtan beri bilinçsiz bir olarak ibadet eden insanın ibadeti değersizdir. Başkaldırma bilincine ulaştıktan sonra itaat eden insanın itaati ise, istenmiş, irad bir itaattir. Şu halde insan, tabiat içinde seçebilen tek varlıktır.
"Inna lillahi ve innáileyhi raciun"
Bu ayette insanlık felsefesinin özü vardır "İleyhi raciun»; yani insan Tanrı'ya yönelip döner... "ileyhi», «O'na doğru, O'na yönelik demektir. «O'nda değil, «O'na değil, O'na doğru», "O'na yöneliş"...Tanrı değişmez ve durağan, belirli bir yerde değildir ki insan oraya erişince bu erişme hareketinin sonu olsun ve orada dursun. Tanrı sonsuzluktur, ebediyettir, mutlaktır. Demek oluyor ki insanın Tanrı'ya yönelik yolculuğu (hareketi), ebedi ve sürekli, duruşu olmayan, sonsuz tekâmüle (gelişim ve olgunlaşım) ve sonsuz Aşkın'a (müteal) yolculuktur.