Kitap Sahifesi
@untitled0
Uçmaya çalışırken kırıldı kanadımız...
"Hasbelkader" Arapçadan dilimize geçen ve pek kullanılmayan bir kelime. "Kader gereği, raslantı sonucu, rastlantıyla" anlamlarına geliyor. Kitap da zaten 3 kafadar liselinin rastlantıyla yaşadığı olaylar zincirinden ve bu olaylar zinciri sonucunda hidayet bulmalarından bahsediyor. Kitabın çok güçlü bir dili olmayan sade ifadeleri, insanda günlük okuyormuş hissi yaratıyor. Anılarındaki samimiyet ve bu üçlünün birbirine bağlılığı hoşuma gitti. Dostlukları size kendi dostlarınızı hatırlatacak cinsten. Taha ve Felsefe öğretmeni arasında geçen diyaloglar güzeldi. Ancak komik olsun diye eklenen bazı detaylar beni rahatsız etmedi değil. Örneğin kitapta bir kızın "bıyıklı" olarak isimlendirilmesini irite edici buldum. Böyle bir kitabın amacına yakışmamış doğrusu. Bana çok şey katmamış ve bazı yerlerde baymış olsa da yaşı genç kardeşlerimiz okuyup beğenebilirler.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Bir arkadaşımın müziğin haramlığına dair bu kitaptan delil getirmesi üzerine kitabı okuma isteği hissettim ve orijinal dili olan Arapçasından okudum. Kitapta müziğin haramlığı konusunda herhangi bir ifade geçmiyor. Dili çok basit ve anlaşılabilir olsa da noktalama işaretlerinin hiç kullanılmaması okurken insanı yoruyor. Ancak çevirisi gayet başarılı. Yer yer çeviriden faydalandım. Herkesin okuması gereken kısa bir risale olsa da şerh olmadan okunması kafa karıştırıcı olabilir. Ayrıca orijinal metinde yazım yanlışları ve eksikler de mevcuttu. Umarım bir sonraki basımda düzelir.
Dünyayı diğerlerinden farklı algılamanın dahileri yalnızlığa sürüklediği bilinir. Hiç kimsenin onları anlamaması genelde sosyal kaygı ve endişelere neden olur. Neticede "anlaşılamamak" dahilerin ortak özelliğidir. Melody Brooks bu dahilerden yalnızca biri. 11 yaşında ve fotografik bir hafızası var. Beyni durmadan gördüğü ve duyduğu her şeyi kaydeder. Ayrıca bir sinesteziktir. Sinestezi, bir duyunun uyarımının başka bir duyuyu otomatik tetiklemesidir. Melody, duyduğu tüm şarkıları renkler olarak görebilir. Turuncular, morlar, sarılar, maviler, bazen ise karanlık... Sadece karanlık... Tüm bunlar normal olanlar (!) tarafından anlaşılmak için yeterince sorun yaratmıyormuş gibi Melody, fiziksel bir engele de sahiptir. Yürüyemez, konuşamaz, yazamaz. Yemek ve tuvalate gitmek gibi insanî ihtiyaçlarını bile kendisi giderecek durumda değildir. Anlatacak çok şeyi, zihninde birikmiş binlerce kelimesi vardır ancak ne o bunları anlatabilir ne de birileri onu anlayabilir. Tüm bu zorluklar karşısında Melody vazgeçmez, kendi kabuğuna çekilip kaçıp saklanmaktansa mücadele etmeyi tercih eder. İşte bu kitap, Melody'nin zihninden kaçıp kurtulan binlerce kelimenin bir araya gelmesi... Melody'nin zihnindeki ses...
İsminden mütevellit başta kitabın sinestezi konusuna ağırlık vereceğini düşünmüştüm. Ancak kitap daha çok Melody'nin fiziksel engeline ve yaşadığı zorluklara odaklanıyor. Onun hikayesine zihnindeki ses sayesinde biz de ortak oluyoruz. Bu açıdan ben orijinal ismi olan "Out of My Mind" ismini daha anlamlı buldum.
Kitap mesaj yüklü ve ilham verici. Süslü sözcük öbekleri yerine basit kelimeler ve cümleler ile tam da bir çocuk kitabı. Empati duygusunu tetikliyor. Satırlar arasında kimi zaman Melody olup çaresizliği hissediyor, pes etmeye kalkıyorsunuz. Ama Melody asla pes etmiyor. En
Etkileyici ve gizemli bir başlangıcı var. Temposu hızlı, anlatımı sade. Bazı bölümleri Kahraman bakış açısıyla bazı bölümleri de Tanrısal bakış açısıyla yazılmış. İki günlük zaman akışında olay saatlerinin belirtilmiş olması çok hoş olsa da kitaptaki çarpık ilişkileri pek beğenmedim. Ayrıca yazarın Son 10 Saniye kitabında hissettiğim adrenalini bu kitapta hissedemedim. Yine de okunabilecek çerezlik bir kitap.
İlk filmin 15. dakikasında bu kadar sağlam bir başlangıcın yalnızca bir kitaptan uyarlanmış olabileceğini düşünmüştüm ki sonradan kitap serisi olduğunu öğrendim. Yıllar sonra okumak bugüne nasip oldu. Kitapları filmlere tercih eden biri olarak kitabın kurgusal evrenini çok beğensem de yazım teknikleri konusunda kitap beklentimi karşılamadı. Bu kadar hoş bir kurgu ve gizemin bu kadar basit cümleler ve yetersiz betimlemelerle ifade edilmesini pek beklemiyordum. Ama gayet sürükleyici ve heyecan vericiydi. Bir klasik değil belki ancak kendinizi kaptırabileceğiniz karakterle akılda kalıcı bir kitap. Uykuya dalmadan okursanız siz de rüyanızda labirentin koridorlarında gezinebilirsiniz.
