Geçmişin yara dolu izleri
Bir avuç kum gibi kayıyor ellerimden.
Savuruyor beni uzak diyarlara
Yorgun bir yaprak gibi.
Unutmak istiyorum o kara günleri
Uykularımı çalan korkulu geceleri.
Sessizliğe gömmek istiyorum hepsini
Bir daha dönmemek üzere.
Geçmiş, omzumda ağır bir yük gibi
Her adımda biraz daha yoruyor beni.
Ne kadar uzaklaşsam da
Bazı geceler
Yine buluyor beni
Büsbütün unuttum seni eminim.
Maziyeye karıştı şimdi yeminim.
Kalbimde senin için yok bile kinim.
Bence, sen de şimdi herkes gibisin.
Nazım Hikmet Ran
Nazım Hikmet Ran