İspanyol Aşk AldatmacasıRoman
Nasıl başlasam neresinden tutsam bilemediğim bir kitap oldu. Son iki yüz sayfaya kadar düşüncem bu kitabı beğenmediğim yönündeydi. Aslında diğer yorumların aksine ben girişi beğendim. Sadece karakterleri çok azcık görüp sonra giriş sahnesini okusaydık daha iyi olabilirdi diye düşünüyorum.
Güzel başladı, tahminimin üstünde güzel ilerledi ama arada 100 sayfa kadar bir şey oldu. O kısımlar ilerlemedi bir türlü. Off sıkıldım deyip elimden kitabı bıraktığım çok oldu. Zaten bu kadar uzun sürede okuyup kitabı bir türlü elime almak istemememin nedeni o aradaki sürünceme de kalan kısımlardı.
Tam kitabı yarım bırakacağım herhalde derken yine bir şey oldu ve ben tek oturuşta 200 küsür sayfayı okuyup bitirdim. -son iki yüz sayfa için yazıyorum bu kısımları- mükemmeldi! Nasıl akıp gitti anlamadım. Ba-yıl-dım!
Lina, tatlım sen salak mısın diyeceğim ama zaten son sayfalarda bunu kabul ettiğin için üstüne gelmek istemiyorum. Yani ilk sayfadan belliydi Aaron'ın seni ne kadar çok sevdiği. Kör olsa gözleri açılmıştı şimdiye kadar! Adam alev aldı, yandı, kor oldu bizim kız ha anladı ha anlayacak. Onu da anlamadı yine adama söyletti.
Bakınız bu kadarı karaktere hakarettir. Bu kız mühendis hem de hatırı sayılır bir firmada takım liderliği yapacak vasfa sahip bir mühendis. Ama gel gör ki adamın aşkını hiç fark etmiyor. Bence bu kısım realist olmamış.
Neyse, toparlayacak olursak; Aaron'ın aşkı son sayfalara kadar benim gözlerimi yaşarttı, yaşarttı ağlatmadan aptal aptal gülümsetti. Smut sahneler eh denebilirdi benim için. Duygu yüklüydü, hoştu. Sonuç olarak okuyunuz okutunuz efendim.
Son bir eleştirim daha olacak. Yani o dip notlar neydi? Gerçekten bu kadar İspanyolca cümle, kelime okumamıza gerek var mıydı? Aşağı bak, yukarıyı oku, aşağı bak yukarıyı oku çok fazla koptum kurgudan.
Sürpriz Sonlu Kum Tefrikaları İncelemesi (Madde Madde Açıklandı.)Edebiyat
Bu kitabı da biraz daha farklı incelemek istiyorum.
Ancak öncesinde kısa bir yorum yapacak olursam dil ve anlatım olarak yeterli, gerçekçi, uzun bir süre akıcı olmayan, farklı olma çabasında ancak bütün olmakta başarısız bir kitap diyebilirim. Şimdi madde madde kitabı inceleyecek en sona da sürprizbozan* içeren ufak bir yorum bırakacağım.
.
Olay Örgüsü Örülürken İp Bitmiş de Farklı Bir İpe mi Geçilmiş?
Kitabın en zayıf halkası bana kalırsa olay örgüsü. Maalesef durumlar silsilesi kitabın ilk üç yüz sayfasına kadar ilgi çekici olmayı başaramamış. Kitap boyunca mütemadiyen artık bir şey olacak mı diye düşünürken buldum kendimi ve Şevket Kemal’in hayatının neden anlatılmaya değer olduğunu düşündüm. Akıcılığı uzun bir süre ara ki bulasın.
Bir kitabın akıcı olabilmesi için her paragrafın genel hikâyede önemli bir parça olduğunu hissetmesi gerekir okurun. Gelgelelim, tefrikalar Kum Tefrikaları* olana değin sayfalar geçti ve sadece o bölümlerde devamını okuma iç güdüsü ağır bastı. Bu bakımdan kitabın son bölümü daha iyiydi ancak sanki daha eksantrik ve önceki dokuya uyumsuz bir iple devam edilmiş hissi uyandırdı.
.
Yazarın Dili Gizli Silahı ama Çok Gizli!
Yazarın gayet okuması keyifli bir dili var. Cümleler yeri geldiğinde özellikle anlatıcının kendi hikayesi baş gösterdiğinde derinleşiyor, anlatım yer yer alışıldık olanın dışına çıkmayı başarıyordu. Ancak kitabın büyük bir bölümü Şevket Kemal’in tefrikalarından oluşuyordu ve bunların günlük gibi yazılması icap ettiğinden yazar dilinin hakkını verecek imkân bulamamış gibiydi ya da böyle hissettirdi.
.
Hikâye İnandırıcı (Fantastik ve Bilim Kurgu içeren son bölüm dışlandı.)
Kitabın son bölümüne kadar doğru kullanılan terimler, o dönemi okurun zihninde gerçekçi kılacak detaylar, tarihe referans veren dipnotlar, kelime seçimleri,
Sizi Üzmek İstemem Ama...Edebiyat
Uçurtma Avcısı yine bu kitabın yazarının gerçek anlamda dillere destan olmuş bir eseriydi hiç kuşkusuz ki zaten dünya genelinde de en çok okunan kitaplarındandı bir ara. Okuyanlar kitabın konusunu bilir değinmeye gerek yok. Ancak Bin Muhteşem Güneş'te o etkiyi ne yazık ki göremedim ben çünkü, ilk kitabındaki konuların update edilmiş (güncellenmiş) hali gibiydi adeta. Tamam anlaşıldı Afganistan'ın hayat şartları belli, evet ama burdaki baş karakterler -kadın karakterlerdir- neden Uçurtma Avcısı'nın erkek karakterleri hali gibiymiş gibi yeniden yazılmış anlayamıyorum. Sosyolojik sıkıntılar yazarın ilk kitabındaki gibi beni etkilemedi açıkçası. Hatta biraz aşırıya kaçmış buldum ayrıca. Bu kitabı çok çok merak ediyordum okumadan önce. Bir arkadaşım, "Hiç okuma deymez." demişti. Açıkçası onunla yine de aynı fikirde değilim okumama ve beğenmememe rağmen ama Uçurtma Avcısı'ndan etkilenip de "Ben çok ağladım, çok duygulandım. Biraz da buna ağlayım. Çok acıklı duruyor." kafasıyla okuyacaksanız size bir adet Şeker Portakalı, bir adet Yeşil Yol veya 8-9 sene önce okuduğum Babalar ve Oğullar'ı -ki son kısımları beni etkilemişti- önerebilirim. Bu düşünceyle bu kitabı okumanızı bu yüzden tavsiye etmem ki bu durum belirli konular üzerinde toplum düzenini harap etmeye yönelik şekillenip senaryo olarak Türk milletine dayatılan saçma dizileri zap yapa yapa farklı kanallarda, farklı isimlerle yayınlanan bu dizileri izlemekle neredeyse doğru orantıya sahip olacaktır. Ama elbette her düşünceye açığım zira "Yok arkadaşım. Teşekkürler. Ben tadı kaçmış sakızı günlerce çiğnerim de severim de." deme hakkına da sahipsiniz. Ben bu kitabı okuduktan sonra Ve Dağlar Yankılandı'yı ise hiç merak etmedim, onu