The Eighteen Types (of Seducer's Victims)
1) The Reformed Rake or Siren:
People of this type were once happy-go lucky seducers who had their way with the opposite sex. But the day came when they were forced to give this up—someone corraled them into a relationship, they were encountering too much social hostility, they were getting older and decided to settle down. Whatever the reason, you can be sure they feel some resentment and a sense of loss, as if a limb were missing. We are always trying to recapture pleasures we experienced in the past, but the temptation is particularly great for the Reformed Rake or Siren because the pleasures they found in seduction were intense. These types are ripe for the picking: all that is required is that you cross their path and offer them the opportunity to resume their rakish or siren ways. Their blood will stir and the call of their youth will overwhelm them.
It is critical, though, to give these types the illusion that they are the ones doing the seducing. (...) With the Reformed Siren, you want to give her the impression that she still has the irresistible power to draw a man in and make him give up everything for her. Remember that what you are offering these types is not another relationship, another constriction, but rather the chance to escape the corral and have some ran. Do not be put off if they are in a relationship; a preexisting commitment is often the perfect foil. If hooking them into a relationship is what you want, hide it as best you can and realize it may not be possible. The Rake or Siren is unfaithful by nature; your ability to spark the old feeling gives you power, but then you will have to live with the consequences of their feckless ways.
2) The Disappointed Dreamer:
As children, these types probably
İmam-ı Â’zam Ebû Hanife ve Mürcie İthamı Üzerine
İslâm’ın ikinci nesline erişen İmam-ı Â’zam Ebû Hanife’nin itikadı hem seleften olması hasebiyle hem de amelî bir mezhebin kendisine nispet edildiği müctehid bir âlim olması hasebiyle kendisinden sonra hem müntesiplerinin hem diğer mezhep müntesiplerinin hem de muhaliflerinin merakını cezbetmiş ve onu tasvip etmeyenler çeşitli yakıştırmalar ile imamı itikatta bidate sapmakla itham etmişlerdir. Bu ithamlardan biri olan ‘Mürciilik’ bugün de çeşith zümreler tarafından, istismar amacıyla gündemde tutulmaktadır.
İmamın ‘Mürcie’ itikadından olduğu iddiasının hakikatte neye tekabül ettiğinin açık bir surette ortaya konulması bir zarurettir. Bu meselenin vuzuha kavuşması için Mürcie’nin ne olduğuna temas etmek gerekmektedir, irca’ kelimesinden türeyen Mürcie’nin üç ana anlamı mevcuttur.
1. İmanı, kalp ile tasdik ve dil ile ikrar şeklinde tarif ederek amelo bu tarife dâhil etmeyip onu rükn-ü aslî olarak görmemeyi ifade eder.
2. Cemel ve Sıffin savaşlarında savaşanların durumu hakkında müspet-menfi herhangi bir hükümde bulunmayarak onların durumlarını Allah’a havale etmeyi ifade eder.
3. Kâfire amellerinin fayda vermediği gibi Mümine de günahlarının zarar vermeyeceğini kabul ederek, amelleri irca etmeyi ifade eder.
Mürcie ifadesinin üç başlığı da kapsayan bir üst adlandırma olduğu anlaşıldığında bu başlıklardan mesela Cemel ve Sıffin savaşında bulunanların durumları üzerine hüküm vermeyip tevakkuf etmek ve onların durumunu Allah’a irca etmek, tüm Ehl-i Sünnet’in üzerinde ittifak ettiği bir esastır.
Hatta bu anlamda günahkâr bir müminin bu hâl üzere ahirete irtihal eylediğinde onun hakkında dahi cennetliktir yahud cehennemliktir gibi katî bir hükmün serdedilemeyeceğinde icmâ vardır.16 Dolayısıyla bu anlamda bir ircayı Ebû Hanife’yi zemmetmek kastıyla kullanmanın muhal
