Kitaptan korkulur mu derken başladım bu kitaba. Okudukça hayal gücüm olayı ele aldı. İçine girdim. Ürpertim resmen. Hele biraz ufak yaşlarda okumuştum. Sonra Stephen King amcamızın tüm kitaplarını okudum. Bu ayarda korkutucu gelmedi diğer kitapları. Küçükken filmini de izlemiştim. Geçen yıl yine izledim. Zamanına göre bence iyi bir korku filmi olmuştu. Bu kitaplardan sonra Stephen King amcamınız kankası harlan coben kitapları ile tanıştım. Polisiye tarzı muazzam akıcı kitaplar.
Bir dünya düşünün ki insanlar bakmaya, görmeye korkuyor.. Dışarı çıkmak çok tehlikeli.. Pencereden bakmak çok tehlikeli.. Birini eve almak çok tehlikeli.. Hele ki uzun süredir dışarı da kalan birini eve almak.. Çok daha tehlikleli ! Ama insanlar yaşamak için, su bulmak için, yemek bulmak için ve en önemlisi bu durumdan kurtulmanın yollarını bulmak için kısa süreliğine de olsa dışarı çıkmak zorundalar.. Peki geri dönüş ? Ya da bir avuç insanın birbirine güvenmesi ve güvenmemesinin ince çizgisi. O çizgi bu kitapta aşılınca Malorie hayatının dehşetini yaşıyor.. Tüm olanlardan sonra korkacağı daha fazla şey olmaması gerekirken.. Bundan sonra olacaklardan daha da fazla korkuyor.. Bir kafes. Bir insana ev olabilir mi ? Ya da bir ev.. Bir insana kafes olabilir mi ? .. ~ Gözlerinizi açmadan ne kadar zaman geçirebilirsiniz ? Ben bu kitabı okuyunca gözlerimi kapatmak istedim. Ürpertim uzun bir süre geçmedi. Sayfaları korkumla paralel olarak o kadar hızlı çevirdim ki.. Kendim bile şaşırdım nasıl bu kadar hızlı bittiğine. Kitap gerçekten çok zekice kurgulanmış !
