Kullarını yargılayıp cezalandırmak için bir sürü yol icat eden, ama kulları O'na ihtiyaç duyduklarında onlar korumak için hiçbir sey yapmayan bir Yaradan'ı sevebileceğinden emin degildi artık. Bu öğretilen haliyle dinden de dindarlardan da soğumuştu farkında bile olmadan.
"Velev ki alıştın... neye yarar? Güvenli de olsa, insan bir yere ait degilse eninde sonunda terk etmeli orayi" diye karşılık verdi yüregi. Ve dedi ki: Bazen en aliskin hissettigin yer aslinda en az ait oldugun yerdir.
Ama insanların en kötü özelliklerinden biri nerede duracaklarını bilememeleridir. Ne kadar verirsen ver, doymaz aç gözleri; ne paraya, ne pula, ne şana, ne şöhrete ne de aşka.