Özge
@user94411
1/10
2024 5. kitabı
Yazarın, Aleksi Zorba adındaki kişiyle dostluğunu konu alıyor. Tanışmaları, birlikte iş yapmaları, aynı barakada yaşamaları ve anıları anlatılmış.
Zorba karakteri; hayatı yaşayarak öğrenmiş, eğlenceli, uçarı ve yardımsever bir tip olarak betimlenmiş. Yazar da Zorba'nın düşüncelerinden etkilenmiş. Yolları ayrıldıktan yıllar sonra dahi iletişimi kesmeyip mektuplaşmışlar ancak bir daha yüz yüze görüşememişlerdir.
Nikos Kazancakis, eserlerinde Türkler hakkında olumsuz ifadeler kullanması sebebiyle Türkler tarafından eleştirilen birisidir. Ancak bu eserde Yunanlıların yaygın dini olan Hıristiyanlık ile çelişen ve hatta aşağılayan ifadeler geçmektedir. Bu nedenle konunun şahsi olmadığını düşünüyorum.
Uzun bir süre bitirememiş olsam da eserin dili yalın ve akıcı.
Sonuç olarak beğendiğim bir eser oldu.
Reklam
İçimden, "İnsanın ruhu katı bronzdan, çelikten olmalıydı, havadan değil" diye bağırıyordum.
Sayfa 335
Ona bakıyor ve bu hayatın gerçekten ne şaşırtıcı bir sır olduğunu, insanların, fırtına tarafından kovalanan sonbahar yaprakları gibi nasıl birleşip ayrıldıklarını ve insanın bakışlarıyla sevdiği kimsenin yüzünü, vücudunu ve el hareketlerini boşuna yakalamaya çalıştığını, birkaç yıl sonra da, gözlerinin mavi mi, yoksa siyah mı olduklarını hatırlamayacağını düşünüyordum.
Sayfa 335
...hiçbir şeyim de eksik değil; ama şu istek beni yiyor: ölmeden önce, elimden geldiği kadar çok toprak ve deniz görmek.
Sayfa 168