Bu kimseler kanun olmayan bir şeyi kanun diye kabul ediyorlar. Ama Tanrı'nın kendi eliyle, insanların kalbine yazdığı o ebedi, değişmez ve zorlayıcı kanunu tanımıyorlar.
Ama tepenin üzerindeki toprak gibi bu yamaçların da buğday, ağaç ve çimen vermesi mümkünken böyle kısırlaştırıldığını görmek pek acı. İnsanlar için de öyle. Belki bu valiler, müfettişler, polisler gereklidir ama insanların en önemli insani duygudan mahrum olduğunu görmek acı; bu da başkaları için sevgi ve merhamet duygusudur.
Ama hapishaneler emniyetimizi temin etmekten uzak. Çünkü bu kimseler orada ebediyen tutulmayıp tekrar dışarı salıveriliyor. Aksine, böyle yerlerde insanlar daha da kötü olmaya zorlanıyor ve tehlike artmış oluyor.
Ama zaten işsizlik ve kötü örnekler yüzünden bozulmuş bir adamı hapsetmenin ve onu besleyip işsiz kalmakla devama ve kendisinden ve daha fazla bozulmuş başka kimselerle bir arada bulunmaya zorlamanın anlamı nedir?