Ûs
@user_007
"Ben, kendimden başka kimseye acımıyorum artık." - 
Albert Camus
Albert Camus
"Vladimir İlyiç'in yaşadığı Şuşenskoyeye vardığımızda ortalık alaca karanlıktı. O sırada kendisi avdaydı. Yükümüzü indirdik ve kulübeye buyur edildik. Sibirya'nın Minusinsk yöresinde, köylüler çok temiz ağaçtan kulübelerde yaşarlar. Yerler evde dokunmuş parlak kilimlerle kaplıydı; duvarlar badanalanmış ve Sibirya çamı dallarıyla süslenmişti. Vladimir İlyiç'in odası küçük olmakla birlikte tertemizdi. Kulübenin geriye kalan kısmım annemle bana verdiler. Ev sahibimizin ailesi ve bütün komşular içeri doluştular ve bizi inceleyip büyük bir merakla sorguya çektiler. Sonunda Vladimir tlyiç avdan döndü. Ev sahibi ona, Oscar Engberg’in (Petersburg’lu bir sürgün işçi) sarhoş geldiğini ve bütün kitapların] etrafa dağıttığını söyledi. İlyiç, hışımla merdivenlere koştu. Tam o sırada ben kapı önündeki sundurmaya çıktım ve karşılaştık. O gece uzun uzun konuştuk."
Odak Yayınevi - II. Bölüm - Sürgünde (1898-1901)
Reklam
"Vladimir îlyiç'in cezaevinde bulunduğu sırada dışardaki çalışmalarımız gelişmeye devam etti, işçi hareketi kendiliğinden büyüdü."
Odak Yayınevi - I. Bölüm - Petersburg (1893-1898)
"Tutuklu yoldaşlarına gösterdiği ilgi, Vladimir Ilyiç'in bir özelliğiydi. Dışarı gönderdiği bir tek mektup yoktu ki, tutuklu bir arkadaşına ilişkin bir isteği içermesin. Falanın ziyaretine gelecek kimsesi yok, ona bir "nişanlı" bulmak gerekli; falana, ziyaretine gelen akrabaları aracılığıyla cezaevi kitaplığındaki falan kitabın, falan sayfasındaki mektuba bakması söylenecek; başka birinin ayakkabıya ihtiyacı var... v.b. Vladimir Ilyiç, mektupları onlar için çok büyük anlam taşıyan tutuklu yoldaşlarının pek çoğuyla mektuplaşırdı. Mektuplarının çalışmayı şevklendirici etkisi oluyordu. Bu mektupları alan kişi, cezaevinde olduğunu unutup, çalışmaya koyuluyordu. O mektupların kendi üzerimdeki etkisini hatırlıyorum. (Ben de 1896 Ağustosunda tutuklanmıştım). Bu mektuplar, düzenli olarak, kitap kabul günü olan Cumartesileri, kitap sayfalarına sütle yazılmış olarak gelirdi. Gizli bir işaret, kitabın bir mesaj içerdiğini anlatırdı."
Odak Yayınevi - I. Bölüm - Petersburg (1893-1898)
"Vladimir Îlyiç, 1895 yazını yurt dışında geçirdi. Bu sürenin bir kısmını Berlin’de işçi toplantılarına katılarak, bir kısmını da İsviçre'de, ilk kez karşılaştığı, Plehanov, Axelrod ve Zasuliç'Ie görüşerek geçirdi. Bir yığın izlenim ve çift gözlü bir bavul dolusu yasaklanmış yayınla yurda döndü.
Polis, ülkeye ayak bastığı andan başlayarak Vladimir Ilyiç'i izlemeye başladı. Kendisi ve bavullarına göz koymuşlardı. O sıralar, Adres Bürosunda çalışan bir kuzenim vardı. Vladimir îlyiç’in dönüşünden iki gün sonra bana uğrayarak, nöbetçi olduğu gece bir dedektifin geldiğini, alfabetik sıraya göre düzenlenmiş adres listesini karıştırdığını ve böbürlenerek: “İşte, önemli bir devlet suçlusunun izini bulduk; adı Ulyanov. Ağabeysi asılmıştı, bu ise yurt dışından yeni geldi. Artik elimizden kaçamaz." diye konuştuğunu anlattı. Vladimir tlyiç'le tanıştığımızı bilen kuzenim, olayı zaman geçirmeksizin bana
bildirmişti. Doğal olarak ben de hemen Vladimir İlyiçi uyardım. Olağanüstü dikkat gerekliydi, ama iş de bekleyemezdi."
Odak Yayınevi - I. Bölüm - Petersburg (1893-1898)
"Vladimir İlyiç, işçilerin yaşama koşullarını kafasında şekillendirmesine ve devrimci propaganda konusunda türlü yaklaşım yolları bulmasına yardımcı ola bilecek en küçük ayrıntılarla ilgilenirdi. O günlerin aydınlarının pek çoğu işçileri iyi tanımazlardı. Aydınlar çalışma gruplanna katılırlar ve işçilere bir çeşit konferans çekerledi. 
Friedrich Engels'in "
Ailenin, Özel Mülkiyetin ve Devletin Kökeni" adlı yapıtının el yazması çevirisi, uzun süre çalışma grupları arasında dolaşmıştı. Vladimir İlyiç, işçilere Marx’in Kapltal’ini okudu ve açıkladı. Dersin ikinci bölümünü, işçilerin yaşama ve çalışma koşullarıyla ilgili sorunlara ayınr, onların yaşantısının toplumun bütününe ilişkin önemini belirtir ve bu düzenin hangi yolla değiştirilebileceğini anlatırdı. Teori ile uygulamayı birleştirmek, Vladimir ÎIyiç’in çalışma grupları içindeki çabalarının bir özelliğiydi. Yavaş yavaş bizim grubun öteki üyeleri de aynı yöntemi benimsediler."
Friedrich Engels'in "Ailenin, Özel Mülkiyetin ve Devletin Kökeni" adlı yapıtının el yazması çevirisi, uzun süre çalışma grupları arasında dolaşmıştı. Vladimir İlyiç, işçilere Marx’in Kapltal’ini okudu ve açıkladı. Dersin ikinci bölümünü, işçilerin yaşama ve çalışma koşullarıyla ilgili sorunlara ayınr, onların yaşantısının toplumun bütününe ilişkin önemini belirtir ve bu düzenin hangi yolla değiştirilebileceğini anlatırdı. Teori ile uygulamayı birleştirmek, Vladimir ÎIyiç’in çalışma grupları içindeki çabalarının bir özelliğiydi. Yavaş yavaş bizim grubun öteki üyeleri de aynı yöntemi benimsediler."Odak Yayınevi - I. Bölüm - Petersburg (1893-1898)
Reklam