Ûs
@user_007
"Ben, kendimden başka kimseye acımıyorum artık." - 
Albert Camus
Albert Camus
Bürokrasinin sonu budur.Araştırma-İnceleme
Küba toplumunda zaten varolan ayrıcalıklı kesim şimdi ayrıcalıklı bir gnıp işçiyi de içine alıyordu. Maddi varlıkları ne olursa olsun (ki bazılarının bu konuda diğerlerinden daha şanslı olduğu açıkça görülebiliyordu), iktidarın merkezileşmesi toplumun tepesindeki küçük bir gruba muazzam bir güç sağlıyordu. Öylesine çok reklamı yapılan kitle örgütleri - en başta da Devrimi Savunma Komiteleri - daima devlet kararlarının uygulanmasının araçları ya da devletin gözetim organları olarak çalıştılar. Bu örgütlerin hükümet tarafından atanan liderlerinin taban tarafından denetlenmesi tamamen olanaksızdı. 1970'te sendika seçimleri yapıldığında toplu tartışmaya izin verilmedi (zaten eleştirileri kamuya açıklayacak hiçbir ifade aracı yoktu) ve seçimlere katılım düşük oldu. Kapı kapı dolaşarak veya tek tek propaganda yapılmasına izin verilmedi. Sadece hiikümete bağlı medya mevcuttu.
Z Yayınları - Rusya'nın kucağına düşmemek için...
Troçki'nin haklı olduğunu düşünmeye başlamıştı.
Ernesto Che Guevara, aynı zamanda, Küba'nın yalnızlığını kırma ihtiyacından, emperyalizme "
İki..Üç.. Daha Fazla Vietnam"da meydan okuma ihtiyacından bahsediyordu. Tek ülkede sosyalizmi veya hatta kalkınmayı başarmanın imkansızlığını anlama noktasına gelmiş olması mümkündür - ve belki de Castro ile arasındaki anlaşmazlığın temel nedeni buydu.Guevara artık Sovyet planlama yöntemlerini ve hatta Sovyetler Ilirliği'nin dünya düzeyindeki rolünü açıkça eleştiriyordu.Araştırma-İnceleme
Ernesto Che Guevara, aynı zamanda, Küba'nın yalnızlığını kırma ihtiyacından, emperyalizme "İki..Üç.. Daha Fazla Vietnam"da meydan okuma ihtiyacından bahsediyordu. Tek ülkede sosyalizmi veya hatta kalkınmayı başarmanın imkansızlığını anlama noktasına gelmiş olması mümkündür - ve belki de Castro ile arasındaki anlaşmazlığın temel nedeni buydu.Guevara artık Sovyet planlama yöntemlerini ve hatta Sovyetler Ilirliği'nin dünya düzeyindeki rolünü açıkça eleştiriyordu.Z Yayınları - Rusya'nın kucağına düşmemek için...
Ernesto Che Guevara 1965'te yayınladığı ve önemli etki yaratan "
Sosyalizm ve İnsan" adlı makalesinde Çin modeline uygun "büyük atılım"ı savunuyordu. Bu atılımın dayanacağı temel, işçilerin özverisi ve maddi teşvikler yerine "ahlaki" kaygılarla desteklenecek olan, kollektifin ve devrimci özverinin kabul edilmesiyle gerçekleştirilecek bir kıtlık ve kemer sıkma dönemi olacaktı. Bu politika devrimin ilk yılındaki iradeciliğe geri dönüşü ifade ediyordu. Ilıına göre baş aktör olan devlet, işçilerin desteği ile hızlı ve zorunlu bir sermaye birikimi için mücadele edecekti.
Guevara'nın anlattığı gibi, "Sosyalist yönelimler"e dayalı üretimde,
"Günlük çalışmada insan kendisini kendi ürünleri içinde bulur ve bunun insani önemini kavrar... böylece insan kendisini bir meta gibi satması için fiziksel gereklilik yokken ürettiğinde kendi insanlığını bütünüyle gerçekleştirmenin koşullarını yaratır.Z Yayınları - Rusya'nın kucağına düşmemek için...
"Domuzlar Körfezi olayıyla beraber ABD ile ilişkiler tamamen kopmuş oldu. Devrimden sonraki iki yıl boyunca Castro hükümeti her yeni saldırıya daha radikalleşerek yanıt vermişti. 1961 tarım reformu, ilk yasaya göre çok daha kapsamlıydı. Artık Guevera ve Castro'ya göre hızlı sanayileşme mutlak bir önceliğe sahipti. Kaynaklan olmayan ve Amerikan sermayesinden yoksun kalmış olan Küba SSCB'ye yöneldi; yalnızca kaynak için değil, öngördükleri mali gelişmeyi sağlayacak politik ve idari yöntemleri bulmak için de. Sovyetler Birliği ile yakın bir ilişki içinde olmak, bu stratejinin bir koşuluydu. Aynca Sovyet düşüncesine en yakın olanların - PSP, Küba Komünist Partisi üyelerinin - devlet bürokrasisine alınması gerekiyordu. Domuzlar Çıkartması olayının ardından Castro devrimin "Marksist Leninist" olduğunu açıkladığında Komünist Partisinin politik ekonomideki öncü rolü kabul edilmişti ve kuruluşu da Komünist Partinin devlet bürokrasisine kabul edildiğinin sinyalini veriyordu."
Z Yayınları - Rusya'nın kucağına düşmemek için...
Fidel Castro ve Ernesto Che Guevara en başından itibaren sanayileşme ve üretimin çeşitlendirilmesini ABD'ye bağımlılık çemberinden kurtulmanın çaresi olarak gördüler. Bu konuda haklıydılar, ama sözü edilen şey, sermayesi ve teknolojisi olmayan bir ülkede nasıl gerçekleştirilecekti? İlk aylarda Kübalılar ABD'yi ikna etmek için ellerinden geleni yaptılar. Ancak çok sayıda liberal ve aydından gelen çağnlara rağmen ABD yönetimi uzlaşmaz tutumunda direndi. Küba'lı liderler bunun üzerine Küba Komünist Partisine yöneldiler. Sovyetler Birliği'nin Küba'nın fikir hayatındaki artan önemi Küba Komünist Partisinin giderek merkezi bir önem kazanmasını sağlıyordu. Sovyetler Birliğinin kullandığı ekonomik yöntemler ve bunlara eşlik eden politik yapılar Castro'ya merkezi bir planlama modeli sağlıyordu. Merkez Bankası başkanı olan Guevara da bu modeli ısrarla destekliyordu. Guevara bunlara ek olarak ekonomik gelişmenin Küba işçilerinden önemli fedakarlıklar isteyeceğinin baştan kabul edilmesini, derhal maddi rahatlama vaadetmenin yanıltıcı olduğunu ve bu gene kemer sıkma programım başarmanın yönteminin politik - işçileri yeni devletin bir işçi devleti olduğuna ikna etmek - olduğunu söylüyordu.Z Yayınları - Gerillalar iktidarda