İvan İlyiç onca insanın yaşadığı şu koca kentte , onca eş dost arasında ve onca aile üyesiyle birlikteyken , ne denizlerin dibinde , ne de toprağın binlerce metre altında bir benzeri daha bulunamayacak korkunç bir yalnızlıkla yüzü divanın arkalığına dönük yatarken , yalnızca geçmişin hayaliye yaşıyordu .
Ayşe Kulin’i Armağan Çağlayan’ın Gör Beni programında izlemiştim . Şöyle demişti :” Beni üzen şey şimdiyi yazamamak . İstemiyorum 79 yaşında soruşturma geçirmek , gözaltına alınmak ya da karakola gitmek .” Sanırım Dönüş kitabını yazarken bu kaygılarından biraz kurtulmuş , mimar Hakan ağzıyla sorunlarımıza eleştiride bulunmuş ve yazmış . Takdir ediyorum .
Kitap 2013 yılında ilk defa yayınlanmış ve o sene de kesilen zeytin ağaçları gündemmiş halen de tartışılmakta halen de gündemde .Dile getirilmesini önemsiyorum .
Kitaba dönecek olursak ; kitabı , okuma alışkanlığı az olan ya da okumak istiyorum ama nerden başlasam diye tavsiye isteyen kişilere öneririm . Okuması kolay , sürükleyici , cümleler basit , başlıyor ve bitiyor .
Ama iyi okuyanlar göreceklerdir ki çok derin sırlar çok sarsıtıcı olaylar yaşanmasına rağmen okura hisler geçemiyor ve aktarılanlar yüzeysel kalıyor . Edebi yönün ve kullanılan dilin de zayıf olduğunu düşünüyorum . Okunur ve unutulur . Emeğe sağlık . Meraklısına iyi okumalar .
Tıpkı sigara gibi kötü bir alışkanlık mutsuzluk;tuhaf bir keyif veriyor tiryakisine , hayatını sinsi sinsi yiyerek , damarlarını tıkayarak öldürürken .