Bir parmağını kirpiklerimde hissettiğimde sadece onu soluyordum."Mumu bağrına bastığı ip eritir derler."dokunuşu usulca aşağı kaydı ve tüyü hafifliğinde de olsa dudaklarıma dokundu."Göğüs kafesi mi yine kül edecek gibisin."
Bakarsın bir daha yazmam, tek sözcük bile
Artık bütün kağıtlar dolu, kalemler boştur
Yıkılır yüreğimden beynime kurduğum köprüler de
Bir kapı usulca örtülür, bir adam unutulur
Belki o şeydedir mutluluk, o buruk dinginlikte.
“Ve sen aşkın en kuvvetli yanısın. Daima kalbimde bir çiçek gibi büyümeye hep devam edeceksin. Seni gözyaşlarımla var olduğum müddet büyütmeye de hep devam edeceğim.”