utku can yakar
@utkucanykr
Şu anda okuduğu kitap
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
“Vicdan denen şey bağırsak gibidir. Sen uyurken de çalışır. Köreltsen de insaniyetini; işlediğin o korkunç cinayet, çıktığın idam sehpasıdır. Sımsıkı düğüm olur boynunda, kurbanının yağlı urgan gibi elleri. Kimse katil olduğunu bilmese de, her gece kendin asarsın kabuslarında kendini. Bağırsak vicdan gibidir. Derdin boşaltmaksa içini, kendin çekersin ipini. İnsan dener ve yanılır…”
Yaşadığım zamanın pek saatiyle ilgilenmiyorum artık. Hatta ayı ,günü birbirine karıştırır oldum. Bir çok ses duyuyorum ,etrafa yayılmış ama hiç birine yüz bulamıyorum. Her şeye gitgide yabancılaşmaya başladım. Ara sıra kendimi kendimle kavga ederken buluyorum. Kafamda bir sürü soru ,cevaplarına ulaşmayı bırakalı çok oldu. Olan bitenlerle ilgimi kestim, bir köşeye yığıyorum hepsini. Oldu bittiye getirmeye başladım her şeyi. Önemli olan ne varsa, artık bir o kadar önemsiz kılındı hayatımda. Kalbimin gördüğüyle ,gözümün gördüğünün çok uzağındayım artık. İnsan kendine bile sağır olur mu ? "Yansa."diyorum bu şehir, bu sokak, tamda şu anda bulunduğum yer. Dinlensem de geçmeyecek yorgunluklar biriktirmişim. Ve en çok o yorgunlukları kuşanmayı sevmişim..
Bir ara kaybetmiştim seni. En son dağınık bir oda içinde seni düşlerken hatırlıyorum kendimi. Cam kenarında dolanıyordu sıcaklığının sindiği parmaklarım. Pencereyi açmaktan bile bir çare! Rüzgarın senin yerini almasını bir türlü konduramıyordum kendime. Ve artık anlatmıyordum seni rüzgâra, ona bile sitemli duruyordum. Bakışlarımda bir mülteci kala kalmış. Dalgın, ürkek, geleceği de epey boşlamış. Ne olacaksa olsun artık. Kirpik uclarımdan bile ıslak gidişlerin sarkmış. Biz bir arada değildik diye saçımın sakalımın kavuşmasıyla teselli oluyordum. Uzatıyordum öyle kaç zamandır kesmiyordum. Artık yavaş yavaş yüreğimde ekşi bir tat bırakıyordu eşkimeye yüz tutmuş yokluğun. Bir sevdanın tozunu yutmuştum, ağzım burnum aşk içinde. Icimde ki umudunu dibimi sıyırarak Hadi bir mucize olsun diyordum. Ve seni olmazlarda arıyordum. Bir kitap arasında kurumuş bir gül yaprağındaydın sanki. Vede mezarlıkta acılan her bir çiçekte. Kim aşkı hangi renkte bulur bilemem. Benim için bundan böyle sen hep uzak, hep mavi. Kim aşkı nerde arar bilemem. Gün gelir gökyüzüyle denizin ayrıldığı o ince çizgide bulurum seni..