utku can yakar
@utkucanykr
Şu anda okuduğu kitap
Zor zamanımda yanımda yoksan, mutlu anlarımı seninle paylaşamam.
utku can yakar
En zor günlerini tek başına atlattıysan sonrasında kimseye eyvallahın olmaz...
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
" Kalabalık beni sahiden sıktı. Ben ikide birde böyle oluyorum, bazen bütün insanları boyunlarına sarılıp öpecek kadar seviyorum, bazen da hiçbirinin yüzünü görmek istemiyorum. Bu nefret filan değil… İnsanlardan nefret etmeyi düşünmedim bile… Sadece bir yalnızlık ihtiyacı. Öyle günlerim oluyor ki, etrafımdan küçük bir hareket, en hafif bir ses bile istemiyorum. Fakat sonra birdenbire etrafımda bana yakın birilerini arıyorum. Bütün bu beynimde geçenleri teker teker, uzun uzun anlatacak birini. O zaman nasıl hazin bir hal aldığımı tasvir edemezsiniz."
utku can yakar
zaman da takvimler de bi esaret bazen yanlız lik iyidir herkes gider ama o kalır gitmeyenler ise senin adlandirdığın kadardır
"Öylesi soğuk taşlar yığıldı üzerime .Varsın her gün öldürsün ve her gün gömsünler beni toprağa;çünkü ötelerde hiç ölüm yok. Yılgınım.Yalnızım.Yanıldım.Yanılgım tek kişilik ,yalnızlığım mahşeri kalabalık.Zindanım duvarsız,bir vav misali her adımımda binlerce kıvrım.Gündüzlerden umudumu tükettim.Neredesiniz kayıp gecelerim?
Beni insanlara bırakma Rabb'im"
utku can yakar
neredesiniz kayıp gecelerim ?
KOCAMAN BİR ÇOCUĞU ÖPÜYORSUN
Sen bende neleri öpüyorsun bir bilsen
Herkesin perde perde çekildiği bir akşam
Siyah bir su gibi yollara akan yalnızlığı öpüyorsun
Ağzında eriklerin aceleci tadı Elleri bulut, gözleri ot bürümüş ekin tarlası Bir çocuğun düşlerine inen tokadı öpüyorsun. Yağmur her zaman gökkuşağını getirmiyor Aralık kapılarda bekleyişin çarpıntısı Bir kadının eksildikçe ömrüme eklenen Uzun gecelerini, solgun gövdesini öpüyorsun. Uzak dağ köylerine vuran ay ışığı Kerpiçlerden saraylar kuruyor yoksulluğa Ne suların ibrişimi ne gökyüzü ne rüzgâr Sen bende gittikçe kararan bir halkı öpüyorsun. Sakarya Caddesi'nde sarhoşlar Rakıyla buğulanmış kaldırımlarına gecenin Yüksek sesle bir şeyler çiziyorlar. Yalnızlık her koşulda bir sığınak bulur, diyorum Uzanıp dudağımdaki titremeyi öpüyorsun. Örseler acıyla düştüğü yeri Susarak büyüyen adamların sevgisi. Ağzında pas tadıyla bir inceliği söylemek Bir gülünç içtenliktir, gecikmiş ve ezik Sen bende yanlış bir ömrün tortusunu öpüyorsun. İnsanın zamana karşı biricik şansıdır aşk Onca kapı onca duvar içinde bulur aynasını. Sen bende neleri öpüyorsun biliyor musun Herkesin simsiyah kesildiği bir akşam Yıldızlarla yedirenk gökyüzünü öpüyorsun. Sen bende, gözlerinin anne ışığıyla Bir solgunluktan doğan kocaman bir çocuğu öpüyorsun.
#ŞÜKRÜ ERBAŞ
utku can yakar
kalemine yüreğine sağlık
Hissetmek ne renktir acaba ?
utku can yakar
hissetmenin rengini bilmem ama bi süre sonra hissetmemek karaa zifri kara