Mülayim Rüzgar
@uunal
93 okur puanı
Ocak 2019 tarihinde katıldı
MasalŞiir
Ne şarkılar söyledim sana
Ne masallar anlattım.
Kılıcımdan kanı damlıyordu
Başını kestiğim ejderhaların.
Bir mızrak boyu yakındım
Dev bir tepegöze.
Tek gözünden vurdum onu
Seni atımın terkisine aldım.
Bir zaman uyudun kaldın
Bir perinin sözleriyle.
Yüzyıl bekledim uyanmanı.
Tüm aynaları çekicimle kırdım.
Baltamla elma ağaçlarını kestim.
Nerede varsa kötü kalpli kraliçe
Kızgın demirden ökçeler giydirdim.
Bir gece kapatıldığın kuleden
Seni uçan halımla kaçırdım.
Lanetlendim bir cadının sözleriyle
Küçük bir gölde mahsur kaldım.
Ne şarkılar söyledim sana
Ne masallar anlattım.
Bir küçük öpücük yeterdi bana
Oysa ben, bir kurbağaydım
Öpülemeyecek kadar çirkin.
Sen hep bir prensestin,
Bense çirkin kurbağa olarak kaldım.
Reklam
Ne çok seviştim düşlerimde
Düşlerimde sen vardın oysa.
Bir elin parmakları kadardı kadınlarım.
Tüm kadınlarım sendin düşlerimde.
Kimisi öyle güzel gülümserdi ki
Adımı bile hatırlamazdım
Kaybolur giderdim gözlerinde.
Sonra uzaklardan bir isim yankılanırdı
İçimde ölmüş kelebekler canlanırdı.
Belli belirsiz sesini duyardım
Gözlerim seni arardı sisler içinde.
Hiçbiri anlamazdı neden ağladığımı
Mutluluktan derdim mutluluktan ağladım.
Unutulmuş geleceklere kaldırıp kadehimi
İçimden adının geçtiği cümleler kurardım.
Tahammül edemezdim adımı söylemesine
Hatta bazısının seni seviyorum demesine.
Yinede gülümseyip susardım
Sırf saçları sana benziyor diye
Senmişsin gibi gözlerine dalardım.
İşte kendimi ancak o zaman hatırlardım.
KöpekŞiir
Bir köşe başında takılıkaldım.
Üstelik gök gürlüyor.Işığın sönmedi hala...
Ruhum iliklerime kadar ıslandı.
Buz gibi oturduğum kaldırım.
Bir kedi bana gülüyor.Işığın sönmedi hala...
Üstelik daha yağmur başlamadı.
Dedim: ne kadar bekleyeceğim?
Çöpçüler duymuyor.Işığın sönmedi hala...
Duymadın göğsümdeki köpek nasıl havladı.
Nerede çocuk?
Dalgın, tasasız haliyle sallanırken,
Sıkıca tutunduğu salıncaktamı?
Sıcak yaz günü kısa pantolonuyla,
Dizindeki yaralara inat kaydıraktamı?
Nerede çocuk?
Çocuk kayıp.
Duyulmuyor sesi...
Söz, ebelemem kendisini,
Yoksa saklambaçmı bahanesi?
Nerede çocuk?
Nerede?
Çocuk!
Olsun, sızlasın yaralarım,
Hatırladıkça zarif ellerini.
Saçlarının kıvrımlarını,
Küsünce dargın bakışlarını.
Hediyedir bana rüyalarım,
Seni bulup getirir geceleri.
Çoktan unutulmuş bir diyarın,
Donup kalmış bir anından.
Olsun, sızlasın yaralarım,
Rüyada olsa bahtiyarım.
Reklam