O an yaşanmıştı ve Bay K de oradaydı. Çaresiz, korku içinde ve yapayalnız hissetmişti. O an esasında hâlâ yaşanmaya devam ediyordu. Bay K üzerini yeni bir ülkede, yeni bir hayatla, yeni bir montla örtmeye çalışmıştı ama yetmemişti. Yetmeyecekti de. Çünkü o anda atan kalp hâlâ atıyor, kaydeden zihin hâlâ işliyor ve titreyen beden hâlâ yaşıyordu.
"Sen beni kolla, ben seni kollayayım." dedi Ayla.
"Kimden?" diye sordu Kamer ilgiyle.
"İnsanlardan, zamandan, canavarlardan."
Kamer anlamaz gözlerle, "Ne canavarı?" dedi.
"Bizden beslenip bize zarar veren zihnimizdeki canavarlardan."