Dogrusunu söylemek gerekirse stefan zweig' ın eserleri çoğunlukla ortaokul çocuğu yazmış gibi bir anlatımı var. Akıcı değil. Okurken aniden başka konuya geçiş yapıyor ama bu geçişlerde başarılı değil. Kitaba başladığımda sanki gelişme kısmından başlamış gibi hissetim. Giriş kısmı tamamiyle bir eseri yazmak için aniden kaleme alınmış gibiydi. Stefan yer yer duyguları hissettirmek için betimleme veya duygusal yazmaya çalışsa da başaramamış.:(
Fazılsız bir ritimle, hayatın çiçekli kayığını sallayan, dalgalar gibi durmadan çoşkun olan bu akışın, kendisini fısıltılarla ileriye sürüklediğini hep hissederdi kadın.