Vasif Məmmədli

Vasif Məmmədli
Dünyaya gəlib var olmağa gec qaldıq, İnsanlığı saldıq ayağa, alçaldıq. Madam ki muradımızla keçmir bu ömür, Çatsın başa, qurtulaq ki, doyduq artıq.
Sayfa 79·Kitabı okudu
Rubai
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Ömründən olur yox gecələr-gündüzlər, Onlar ilə birlikdə həyatın da gedər, Şadlıqla yaşa sən bu gecə-gündüzünü, Sənsiz olacaq çox gecələr-gündüzlər.
Sayfa 74·Kitabı okudu
Rubai
Dünyada o şey ki hasil etmiş insan: Çəkmək ürək ağrısı və verməkdir can. Şad yalnız odur ki, tez ölüb getmişdir, Asudə o ki doğulmamış heç anadan.
Sayfa 66·Kitabı okudu
Rubai
Heç vaxt ürəyim elmdən olmur məhrum Az sirr qalmış ki, onlar olmur məfhum, Yetmiş iki il fikr elədim mən daim, Məlumum olur ki, heç nə olmur məlum.
Sayfa 62·Kitabı okudu
Rubai
Mey içməliyəm var nə qədər məndə bu can, Lap olsa mənə bu dünyanın xeyri ziyan, Ey cani cahanın! Bu cahanda xoş olaq, Hardan bilərik o yanda var başqa cahan.
Sayfa 61·Kitabı okudu
Rubai