Soner
@vacilandos
Çizgilere basmadan yürümeye çalışanlardan..
Öğretmen
23 Ocak
57 okur puanı
Haziran 2020 tarihinde katıldı
Mesela bugün sevdiğim sokaklarda yürüyemedim. Ezbere bildiğim halde yine de meraklı gözlerle bakıp geçtiğim yerlerden başım önümde geçip gittim. Ne ara eve geldim bilmiyorum. Kaç saat yürüdüm emin değilim. Ayaklarım ağrımış. Bomboş bir kafa..
Üzgün değilim, içimde belki de gram hüzün yok. Neden böyleyim? Ne oldu da böyle oldum?
Darmaduman...
Hava yağmurlu ve soğuk.. huzur veren günlerden birini yaşıyorum.
Kahve içiyorum tek başıma.
Filtre kahve, sade, şekersiz...
Acı tadı damağıma yapışıyor, daha bi seviyorum.
Sıkılıyor muyum? Evet..
Geleceğe dair düşünceler bulanık.
Geçmişte güldüğüm anlardan gelen sesler boğuk..
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
"Düşünüyorum ve bu eskisi kadar acı vermiyor artık. Uykumu çalıyor mu? Evet hem de nasıl. Geceyi güneşle buluşturamadım henüz ama yakındır. Şarkılar dans ediyor... İyi bir adamım ben. İnsanlarla iletişim kurmayı seviyorum. Konuşmayı, dinlemeyi, anlamaya çalışmayı, farklı hayatlara dokunmayı ve en çok gülümsetmeyi.."
Puan vermedi
Bakışlarında büyük bir ciddiyet vardı, hayatta tek tabanca takılmak zorunda kalanların ciddiyeti.
“ İlk öpüştüğüm kızı özlüyorum bazen. Ama sorun o değil ki. Geçmişle arama bir duvar örüldü sanki. ‘Özlesem ne olacak, ‘ diyorum. Yine de insan özlemek istiyor. Derinden özlemek istiyor geçmişi ama nefret de ediyor o günlerden. Sorun şimdi sorun şu an. İnsanın şimdisi boktan olunca geçmişi ne yapsın. Geçmişe özlem duymak için hali vakti yerinde olmalı insanın ya da en azından bir zamanlar hali vakti yerinde olmuş olmalı....”
"Aynı gemideyiz işte, çalkalanıp duruyoruz, küresel ısınmaydı, orman yangınlarıydı, nükleer felaketlerdi, toptan batacağız yakında, Shakespeare bile unutulacak."
