fiona

fiona
@valetia
yerini hatırlayamadığım bir sızıntı benden bana taşıyor.
uyuyamadığım gecelerin sabahında gözaltlarımdan mor çocuklar doğardı mor çocuklarıma ninni söylerdi sabah ezanları fırtına ters çevrilen şemsiyelere benzerdi duaya açılan avuçlarım avuçlarıma kar yağardı kimi zaman tipi.. kaç kere avuçlarımda mahsur kaldım birkaç kış geçti Pollyanna ben hep mahzun kaldım.. - Didem Madak
Şiir
fiona
biliyorsun ölüm, mavi boş bir kafestir kimi zaman acıyı hangi dile tercüme etsek şimdi yalan olur, Pollyanna
Reklam
sanki denizin dibindeki ormanlarda dolaşıyordu. canavarca bir dünyada yolunu kaybetmişti. yalnızdı. geçmiş denen şey ölüydü, geleceği hayal etmeye olanak yoktu..
Sayfa 47 - Eksik Parça Yayınları·Kitabı okudu
Edebiyat
fiona
canavarca bir dünyada yolunu kaybetmişti ama o canavar kendisiydi*